aedifico , āvī, ātum, āre (aedes u. facio), bauen, a) absol. = ein Gebäude od. (mehrere) Gebäude aufführen, -errichten (Ggstz. diruere, einreißen), emam, aedificabo, credam, exigam, ...
ante-fero , tulī, lātum, ferre, I) vorantragen, legum latarum titulos, Tac. ann. 1, 8: viginti clarissimarum familiarum imagines, Tac. ann. 3, 76 (aber Verg. Aen. 6, 677 jetzt getrennt ante tulit gressum, ging ...
cōlēfium (cōloefium) u. cölaepium (cōlēpium), ī, n. (κωλήφιον, κωλήπιον), der Hüftknochen, Veget. mul. 5, 17, 5: meton., das Hüftbein mit dem Fleische, bes. vom Schweine ...
cērifico , āvī, āre (cera u. facio), Wachs machen; dah. von den Purpurschnecken, das zellenartige Eiernest bereiten, schleimen, Plin. 9, 133.
aquifuga , ae, c. (aqua u. fugio) = ὑδροφόβος, der, die Wasserscheue, Cael. Aur. acut. 3, 9, 98 u. 3, 15, 121.
fētifico , āre (fetus u. facio), hecken, v. Vögeln, Plin. 10, 22 u.a. – laichen, v. Fischen, Solin. 12. § 13.
cānifico , āre (canus u. facio), grau-, weißgrau machen, mare, Vet. poët. b. Atilius (VI) 285, 11 K.
aevifico , āre (aevum u. facio), verewigen, nomen, *Enn. ann. 404 (nach Vahlen Rhein. Mus. 16, 576).
altifico , āre (altus u. facio) = ὑψόω, erhöhen, Itala Ioann. 12, 34.
fūmifico , āre (fumificus), räuchern, Dianae Arabico odore, Plaut. mil. 412.
dītifico , āre (2. dis u. facio), bereichern, Cassiod. var. 8, 26, 4.
aerificē , Adv. (aes u. facio), künstlich aus Erz, Varr. sat. Men. 301.
dōnifico , āre (donum u. facio), Geschenke machen, Hyg. fab. 112.
beneficē , Adv. (beneficus), guttätig, b. facere, Gell. 17, 5, 13.
augifico , āre (augeo u. facio), vermehren, Enn. tr. 105 (68).
benefico = benefacio, wohltun, m. Dat., cognato, Charis. 293, 33.
cōlēfius , s. acro /.
Canifera , s. Canēphoros /.
beneficus (benificus), a, um, Adi. m ... ... gefällig, ubi enim beneficus, si nemo alterius causā benigne facit, Cic.: benefici liberalesque sumus, non ut exigamus gratiam, Cic.: homines benefici et benigni, Cic.: voluntate beneficā benevolentia movetur, Cic. – Compar. regelmäßig beneficentior, wie: beneficentior ...
tripatēns , entis (ter u. patens), dreifach geöffnet, Prisc. de fig. num. § 32. p. 416, 28 K.