opiparus , a, um (opes u. paro), herrlich, prächtig (vgl. Paul. ex Fest. 188, 8), Athenae, Plaut. Pers. 549: opimitates, Plaut. capt. 769: obsonia, Plaut. mil. 107: munera, Apul. met. 5, ...
opopanax , nacis, m. (ὀποπάναξ), der Saft (ὀπός) der Pflanze panax, Cels. 5, 19. Plin. 20, 264. Scrib. Larg. 82 u. 107 a ...
opiparis , e = opiparus, Apul. met. 1, 24 u.a.
apophasis , is, Akk. in, Abl. i, f. (ἀπόφασις), die Verneinung, Abwehr (rein lat. abnuentia od. negatio), Ggstz. cataphasis (rein lat. affirmatio), Aur ...
2. epiphanīa , ōrum, n. (επιφάνεια, τά, sc.ἱερά), das Fest der Erscheinung Christi, Epiphanien, Amm. 21, 2, 4. Cod. Theod. 15, 5, 5: ...
Epiphanēa (- īa ), ae, f. (Επιφάνεια), eine Stadt an der Südgrenze Ciliciens, früher Oeniandos, j. Serfandacar, Cic. ep. 15, 4, 7 sq. Plin. 5, 93.
1. epiphanīa , ae, f. (επιφάνεια), die Oberfläche, rein lat. superficies, Eulog. in somn. Scip. p. 406, 26 Orelli.
opiparē , Adv. (opiparus), herrlich, prächtig, edere et bibere, Cic.: alqm munerari, Cic.: instructa domus opime atque opipare est, Plaut.: opipare a Pythio apparatum convivium, Cic.
cataphasis , is, Akk. in, Abl. ī, f ... ... die Bejahung (rein lat. aientia, affirmatio; Ggstz. apophasis, rein lat. abnuentia), als rhet. Fig., Aur. Augustin. ...
1. rēx , rēgis, m. ( von rego, gallisch ... ... od. Kinder, reges Syriae, regis Antiochi filius, Cic.: rex Epiphanes, Prinz, Tac.: controversiae regum, Caes. – 3) zur Zeit ...
panacēa , ae, f. u. panaces , is, n ... ... Lucr. 4, 122. – III) eine Pflanze, Heilwurz (Pastinaca opopanax, L.), Form -ax, Plin. 12, 127. – IV) ...
piscātus , ūs u. (altlat.) ī, m. (piscor), ... ... 8, 3, 28 (8, 4, 5): forum cuppedinis peto inque eo piscatum opiparem expositum video, Apul. met. 1, 24: iam cenae affatim piscatum prospexeramus, ...
Antiochus , ī, m. (Ἀντίιχο ... ... , 7. Cic. de or. 2, 75. – c) Ant. IV. Epiphanes (Επιφανής), derselbe, den der röm ...