protasis , Akk. in, f. (πρότασ ... ... . – II) der Eingang eines dramatischen Stückes (Ggstz. epitasis, catastrophe, επίτασις u. καταστροφή), Donat. de comoed. p. XVIII, 8 u ...
epitasis , is, f. (επίτασις), der Knoten, als Teil der Komödie nach der Protasis u. vor der Katastrophe, Donat. de comoed. p. XV III, ...
exstasis (ecstasis, extasis), Akk. in. Abl. ī, f. (εκστασις), I) das Außersichsein, die Verzückung, Augustin. epist. 80, 3. – II) die ...
acētāsco , āvī, ere (acetum), sauer-, zu Essig werden, Ps. Apul. herb. 3. Anthim. 78.
fortāssis , Adv. ( aus forte an si vis), vielleicht, Plaut., Sen. rhet. u.a.
extasis , s. exstasis.
Hystaspēs , is u. ī, m. (Ὑστάσπης), Vater des persischen Königs Darius, Dareus Hystaspi filius, Nep. regg. 1, 2. Iustin. 1, 10, 6: ...
bene , Adv. (vom alten benus st. bonus), ... ... (Lobpreisungen, Lobeserhebungen) benefacta aures meae auxilium expostulant, Plaut.: bene dictis si certasset, audisset bene, Ter. – d) bene facere, α) etw. ...
dē-fero , dē-tulī, dē-lātum, dē-ferre, I) ... ... Konj., Hilarius Caesaris libertus detulerat, tamquam propriam ipse (M. Cluvius Rufus) potentiam tentasset, Tac. – ganz absol., et minari et deferre etiam non orator ...
istinc , Adv. (iste u. hinc), I) von ... ... mihi de praeda dare, Plaut. Pseud. 1164; vgl. rud. 1077: fortassis et istinc largiter abstulerit longa aetas, davon (von diesen Fehlern), Hor. ...
condicio , ōnis f. (condīco), A) im weitern Sinne = ... ... Cic.: optimā condicione locare alci statuas faciendas, Cic.: si condicio valde bona fuerit, fortassis non omittam, Cic. – duas condiciones ponere (aufstellen), Liv.: si ...