Amastris , idis, f. (Ἄμαστρ ... ... u. Pracht erbaut, j. Amasserah, Plin. 6, 5. Catull. 4, 13 (wo griech ... ... ;τριανοί), die Einw. von Amastris, die Amastrianer, Amastrianorum civitas = Amastris, ...
Acesīnēs , is, m. (Ἀκεσίν ... ... a. Iustin. 12, 9, 1. – Nbf. Acesīnus , ī, m., ... ... u. 37, 200. Mela 3. § 69 Frick (Parthey Agasinus). – Nbf. Agēsīnes , is, m., Oros. 3, 19, 6.
Amasēnus , ī, m., Fluß in Latium, der in ... ... nur zum Teil das Meer zwischen Circeji u. Terracina erreicht, da er sich in mehreren Armen in den ... ... 547: Vok. Amasene pater, Verg. Aen. 7, 685 (als Flußgott ).
Ampsācus , ī, m., u. Ampsāga , ae, m. (Ἀ ... ... (1), 21. Mela 1, 6, 1 (1. § 30), wo Ampsacus. Solin. 26, 1. Mart. Cap. 6. § 668 sqq.
anasceua , ae, f. (ἀνασκευή), I) die Widerlegung durch Gründe (Ggstz. catasceua), Isid. 2, 12. § 1. u. 2: Plur., Suet. rhet. 1 (griech. ...
apostēma , atis, n. (ἀπόστημα), ... ... 28, 217. Veget. mul. 2, 55, 2 L. – Nbf. apostēma, ae, f., Veget. mul. 4, 8 lemm. Isid. 4, ...
apostata , ae, m. (ἀποστάτης), der Abtrünnige vom Glauben, der Apostat, Tertull. de pudic. 9 u.a. Eccl.
abūsīvus , a, um (abutor), uneigentlich (Ggstz. proprius), appellatio, Auct. pan. Const. Aug. 4, 3: sermones, Cael. Aur. acut. 1. praef. § 14: nomina, Consent. 341, 2. Vgl. Wölfflins Archiv 7, ...
Acesīnus , ī, m. I) Nbf. v. Acesines, w.s. – II) ein Fluß auf der taurischen Halbinsel, Plin. 4, 83. – Dav. Acesīnus , a, um, acesinisch, agmina, Val. Flacc ...
ad-ēsurio (-essurio) , īvī, īre, anfangen hungrig zu werden, Appetit bekommen, Plaut. Stich. 180; trin. 169.
apostato , āvī, āre, vom Glauben abtrünnig werden, Cypr. ep. 57, 3 u.a. Eccl.
anīsātum , ī, n. (anisum), der Aniswein, Plin. Val. 5, 34.
apostola , ae, f. (apostolus), die Apostelin, Augustin. serm. 132, 1.
Agasīnēs u. Agasīnus , s. Acesīnēs.
Abessalom , m., s. Absalom.
recuperātio (reciperātio), ōnis, f. (recupero), I) die Wiedererlangung, Wiedererwerbung, libertatis, Cic.: urbium, quas amiserat, Iustin.: amissorum, spät. ICt – II) die Einrichtung der recuperatores ...
... civitati, Cic.: ne cui usui esset Romanis, Caes.: ut neque subsidia submitti neque equites laborantibus usui esse possent, Caes.: alci prius oneri quam ... ... ; Epid. 166 G.: an quoiquam usus homini (kann es wohl eines Menschen Bedürfnis sein), se ut cruciet? ...
2. Lamia , ae, m., röm. Beiname der älischen Familie, Cic. Sest. 29. Hor. carm. 1, 26. – Dav. Lamiānus , a, um, lamianisch, des Lamia, horti, Cic. ad Att. 12, 21, ...
Simōn , ōnis, m. (hebr. ןועמש), Name des Apostels Petrus als Jude, Iuvenc. 3, 393 (wo Simōn gemessen), Prud. c. Symm. 2. praef. 1 ( wo Sīmōn gemessen).
... vestimenti aliquid aridi, dum mea arescunt, Plaut.: herbae arescunt et interficiuntur, Cic. fr.: omnis aruerat ... ... Cic.: nihil lacrimā citius arescit, Cornif. rhet.: arescens unda, Tac.: arescens truncus, Tac.: arescens lauri nemus, Aur. Vict.: bildl. ...
Buchempfehlung
Camilla und Maria, zwei Schwestern, die unteschiedlicher kaum sein könnten; eine begnadete Violinistin und eine hemdsärmelige Gärtnerin. Als Alfred sich in Maria verliebt, weist diese ihn ab weil sie weiß, dass Camilla ihn liebt. Die Kunst und das bürgerliche Leben. Ein Gegensatz, der Stifter zeit seines Schaffens begleitet, künstlerisch wie lebensweltlich, und in dieser Allegorie erneuten Ausdruck findet.
114 Seiten, 6.80 Euro