trutinātor , ōris, m. (trutino), der Abwäger, bildl. = der Erwäger, Beurteiler, Eccl. u. Gloss. V, 582, 16.
exīstimātor , ōris, m. (existimo), der Beurteiler, Kunstrichter, Kritiker, Cic. u.a.
iūdex , icis, m. (ius dicere = iudicare, s. ... ... ., v. jedem, der sein Urteil über etwas abgibt = der Richter, Beurteiler, studiorum, Cic.: iudex optimus eorum, quae agebat, Vell.: me iudice ...
dī-rigo (dē-rigo), rēxī, rēctum, ere (dis u ... ... Curt. 8, 9 (33), 37: omnia ad exactam regulam (v. Beurteiler), Sen. contr. 10. praef. § 10: vitam ad certam rationis ...
cēnsor , ōris, m. (altlat. cēsor, Corp. inscr. ... ... ' Zeit in einer purpurnen Toga. – II) übtr., ein strenger Beurteiler, -Richter, -Sittenrichter, -Tadler, scharfer Kritiker, absol., Cic. ...
ex-īstimo (ex-aestumo, ex-īstumo), āvī, ātum ... ... ., u. zwar Partic. subst., existimantes, ium, m., die kritischen Beurteiler u. Würdiger, die Kunstrichter, Kritiker, Cic. Brut. 92. ...
spectātor , ōris, m. (specto), I) der Anseher ... ... Cic. de har. resp. 22. – II) der Prüfer, Beurteiler, elegans formarum, Kenner, Ter. eun. 566: proprii ...