dispositē , Adv. (dispositus), wohl geordnet, dicere, Quint. 10, 7, 12: accusare, mit richtiger Disposition, Cic. Verr. 4, 87: disposite singulis voluminibus de singulis exponere, Vitr. 7. praef. § 18: quomodo tam ordinate, tam ...
collocātio , ōnis, f. (colloco), I) aktiv, das ... ... – b) als rhet. t. t., die Stellung, Anordnung, Disposition der Worte und Gedanken (s. Mencken Obss. p. 122 sq ...