2. Ānser , eris, m., ein mutwilliger u. schlüpfriger Dichter ... ... trist. 2, 435), Freund des Triumvirn Antonius, der ihn mit dem Landgute Falernum beschenkte, Cic. Phil. 13, 11 (wo im scherzh. Doppelsinn der ...
vetulus , a, um (Demin, v. vetus), ältlich ... ... (Ggstz. catuli), Varro: equus, Cic.: arbor, Cic.: filia, Cic.: Falernum (Falerner = Falernerwein), Catull. u.a. (s. Haupt Opusc ...
nectareus , a, um (νεκτάρε ... ... – II) übtr., nektarisch, süß wie Nektar, a) adi.: Falernum, Mart.: fontes, Claud. – Acc. neutr. adv., nectareum ridens, ...
modo , Adv. (modus), gleichs. mit Maßen, ... ... homines, etiam secutis temporibus iactata, Tac.: non Samnium m., et Campanum Calenumque et Falernum agros pervastatos esse, Liv.: ut non m. nobis, ne posteris quidem timenda ...
annus , ī, m. (aus *atnos, gotisch athn ... ... .: indutiae annorum octo, Liv.: vinum huius anni, diesjähriger, Porphyr. Hor.: Falernum centum annorum, Petr.: multorum annorum laetitia, Cic.: multorum annorum tyrannis, Nep.: ...
vīnum , ī, n. (οινος aus ... ... doliare, Faßwein = junger, noch nicht abgezogener Wein, ICt.: dulce, Hor.: Falernum, Cic.: firmum, Gell.: fugiens, in Gärung übergehender, Cic.: indigena, ...
medius , a, um (altind. mádhya-h, griech. ... ... u. o.: constans aetas, quae media dicitur, Cic.: v. Lebl., Falernum (vinum) nec in novitate, nec in nimia vetustate corpori salubre est. Media ...
dir-imo , ēmī, ēmptum, ere (dis u. emo), ... ... natura videtur diremisse, unā victoriā subito committere, Curt.: quae urbs Volturno flumine dirempta Falernum a Campano agro dividit, Liv.: qui diremptam mari gentem aleret ac tueretur, ...
ārdēns , entis, PAdi. m. Compar. u. Superl ... ... auro, Verg. – c) v. Wein, stark, feurig, Falernum, Hor. carm. 2, 11, 19. – 2) intensiv, a ...
concha (arch. conca, zB. Cato r.r. ... ... capacibus unguenta de conchis, Hor.: conchae maiores duae, Ölflaschen, Cato: cum (Falernum) bibitur conchā, Muschel(schale), Iuven. – b) das schneckenförmige Blasinstrument ...
iugulo , āvī, ātum, āre (iugulum), abwürgen, hinwürgen, ... ... ep.: iugulari suā confessione, Cic. – 2) etw. verderben, Falernum, Mart. 1, 18, 5. – od. etw. vernichten, ...
idōneus , a, um, durch seine Eigenschaften zu einer Bestimmung ... ... Dat. od. m. ad od. in u. Akk.: eius Falernum mihi semper idoneum visum est deversorio, Cic.: deligere castris idoneum locum, Caes.: ...
1. sevērus , a, um, ernsthaft ( ernst ... ... Weise) vivitur, Prud. cath. 2, 33. – b) übtr.: Falernum (vinum), herber, strenger, Hor.: silentia noctis, Lucr.: amnis Eumenidum ...
1. bibulus , a, um (bibo), I) aktiv, gern trinkend, immer durstig (nach etw.), mit ... ... Pers. 4, 50. – II) passiv, trinkbar, süffig, Falernum, Hor. ep. 1, 18, 91.
1. contingo , tigī, tāctum, ere (con u. tango ... ... non contingunt mare, Cic.: Helvii, qui fines Arvernorum contingunt, Caes.: saltus Vescinus Falernum contingens agrum, Liv.: sinum parva oppida contingunt, Mela: contingentes Illyricum coloniae, ...
interior , interius , ōris, Adi. Compar., intimus , a ... ... mehr links nach innen (dem Ziele näher) die Bahn, Verg.: poet., Falernum interiore notā, von der hinten im Weinkeller liegenden, also edleren Sorte, ...
liquidus , a, um (liqueo), flüssig, fließend, I ... ... eig.: aqua (Ggstz. scaturigines turbidae), Liv.: fons, Verg.: vinum Falernum, Hor.: lux liquidior, Curt.: nox, Verg.: aether, Hor. u. ...
in-domitus , a, um (in u. domo), I) ... ... ager, ein ungepflügter A., eine Wildnis, Tac.: aurum igni indomitum, Plin.: Falernum, unverdaulicher, Pers.: tarditas, Plin.: ira, Verg.
im-mortālis , e (in u. mortalis), unsterblich ... ... Nep.: ingenium, Quint.: fructus amoris, Cic.: odium, Iustin.: tributa, Tac.: Falernum (vinum), ewigen Ruhms, Mart.: immortales gratias ago, unendlichen od. ...
... Hor.: prela, Verg. – subst., Falernum, ī. n. a) (sc. vinum) Falernerwein, Falerner, ... ... Hor. u.a. – b) (sc. praedium), das Falernum, Landgut des Pompejus, Cic. Phil. 13, 11.
Buchempfehlung
Diese Ausgabe fasst die vier lyrischen Sammelausgaben zu Lebzeiten, »Gedichte« (1841), »Neue Gedichte« (1850), »Lyrisches und Episches« (1855) und »Neueste Gedichte« (1870) zusammen. »Letzte Gedichte« (1895) aus dem Nachlaß vervollständigen diese Sammlung.
278 Seiten, 13.80 Euro
Buchempfehlung
Zwischen 1765 und 1785 geht ein Ruck durch die deutsche Literatur. Sehr junge Autoren lehnen sich auf gegen den belehrenden Charakter der - die damalige Geisteskultur beherrschenden - Aufklärung. Mit Fantasie und Gemütskraft stürmen und drängen sie gegen die Moralvorstellungen des Feudalsystems, setzen Gefühl vor Verstand und fordern die Selbstständigkeit des Originalgenies. Für den zweiten Band hat Michael Holzinger sechs weitere bewegende Erzählungen des Sturm und Drang ausgewählt.
424 Seiten, 19.80 Euro