farīna , ae, f. (far), das Mehl, ... ... tractatione perdomare fingereque panem, Sen.: farinā puero opus est, Plaut. – Sprichw., facis farinam, ... ... alles, Mart. 8, 16, 5. – bildl., materna tibi farina est ex crudissimo Ariciae pistrino, deine ...
puls , pultis, Plur. pultes, ium, f. (πόλτος), der dicke Brei aus Speltmehl (farina) od. Bohnenmehl (dah. puls fabacia od. fabata), die ...
offula u. sink. offla , ae, f. (Demin ... ... Colum.: offla collaris, Halsstück, Petron.: off. panis, Veget. mul.: farina in brevissimas offulas redacta, Pallad.: quis potest sine offula vivere? wer kann ...
1. aerinus , a, um (αἴρινος), aus Lolch-, aus Trespe bereitet, farina, Plin. 22, 125 u.a.
subtīlis , e ( aus *sub-texlis untergewebt, feingewebt, zu ... ... Diocl.: mitra, Catull.: corpus, Lucr. u. Sen.: ignis, Lucr.: farina, Plin.: vestis subtilior, Solin.: capillus flavus et solito subtilior, Vulg.: semen ...
fermento , āvī, ātum, āre (fermentum), ... ... , aufgären, I) eig.: A) im allg.: panis ervi farinā fermentabatur, Plin.: ficus fermentatur, Col.: farina fermentata, Serv. Verg. Aen. 1, 179 Thilo: panis fermentatus, gesäuertes ...
trīticum , ī, n. (tero, eig. Dreschgetreide), der Weizen, granum tritici, Plaut., Cic. u. Ambros.: farina tritici, Cels.: tam vilī tritico, da der W. so wohlfeil ist, ...
farīnula , ae, f. (Demin. v. farina), ein wenig Mehl, Vulg. 3. regg. 17, 13.
pulvereus , a, um (pulvis), I) aus Staub bestehend, Staub-, farina, Ov.: nubes, Verg.: turbo, Claud. – II) übtr.: A) voll Staub, bestäubt, staubig, solum, Ov.: aspectus, Plin. – B) ...
avēnāceus , a, um (avena), aus Hafer, farina av., Plin. 22, 137: farina hordeacea aut av., Plin. 29, 143; 30, 38.
loliāceus , a, um (lolium), aus Lolche (Schwindelhafer), farina, Varro r. r. 3, 9, 20.
farīnōsus , a, um (farina), mehlig, Veget. mul. 2, 30.
miliginus , a, um (milium), von Hirse, Hirse-, farina, Dynam. 1, 14.
dē-fervēsco , fervī u. ferbuī, ere, verbrausen, ... ... ubi deferbuit mare, Gell.: ubi lupinus deferverit, Cato: mustum deferbuit, Col.: ubi farina deferbuit, Cels.: dum patinae defervescunt (sich verkühlen), Amm. 28, 4 ...
hordeāceus u. - ius (ordeāceus), a, um (hordeum), die Gerste betreffend, aus Gerste bestehend, Gersten-, farina, Cato u. Plin.: furfures, Varro: panis, Cels., Sen. ...
farīnāceus , a, um (farina), aus Dinkelmehl, panis, Ambros. in Luc. 6. no. 81. – neutr. pl. subst., farīnācea, ōrum, Mehlspeisen, Ps. Augustin. de vit. erem. c. 19.
silīgineus , a, um (siligo), aus Weizen-, aus Weizenmehl bereitet, Weizen-, Weizenmehl-, farina, Cato u. Plin.: panis, Varro fr. u. Sen.: cunni, Brote in deren Form, Mart.: Priapus, Mart.
farīnārius , a, um (farina), zum Mehle gehörig, Mehl-, cribrum, Cato r. r. 76, 3. Plin. 18, 115.
pollinātus , a, um (pollen), fein gebeutelt, farina semel (bis) pollinata, *Plin. 18, 90 D.
buccellāris , e (buccella), zum Mundbissen gehörig, farina, aus Zwieback (buccellatum) gemahlenes Mehl, Plin. Val. 1, 6.
Buchempfehlung
Bereits 1792 beginnt Jean Paul die Arbeit an dem von ihm selbst als seinen »Kardinalroman« gesehenen »Titan« bis dieser schließlich 1800-1803 in vier Bänden erscheint und in strenger Anordnung den Werdegang des jungen Helden Albano de Cesara erzählt. Dabei prangert Jean Paul die Zuchtlosigkeit seiner Zeit an, wendet sich gegen Idealismus, Ästhetizismus und Pietismus gleichermaßen und fordert mit seinen Helden die Ausbildung »vielkräftiger«, statt »einkräftiger« Individuen.
546 Seiten, 18.80 Euro