parra , ae, f., ein Vogel, dessen Geschrei Unglück bedeutete, nach einigen die Schleiereule (j. im Venetianischen parruzza), nach anderen der Grünspecht, Plaut. asin. 260. Plin. 18, 292. Hor. carm. 3, 27 ...
1. pārus , ī, m., richtiger parrus, Nbf. von parra, w. s.
recino , ere (re u. cano), I) widertönen, ... ... .: in vocibus nostrorum oratorum recinit quiddam et resonat urbanius, Cic. Brut. 171: parra recinens, ihren hallenden Ruf hören lassend, Hor. carm. 3, 27, ...
parrus , s. parra.
tinnipo , āre, Naturlaut des Vogels parrus (s. parra), Anthol. Lat. 733, 9 (1079, 9) u. 762, 9 (233, 9). Aldh. de re gramm. in Class. auct. 5. p. 570, 7.
torridus , a, um (torreo), I) passiv = ... ... .: fons, ausgetrocknet, Liv.: campi siccitate torridi, Liv.: tellus, Lucr.: farra, Ov. – b) übtr., dürr, mager, ohne Saft, ...
vē-grandis (vaegrandis), e, abnorm seiner Größe nach, I) nicht eben groß, klein, winzig, oves, Varro: farra, Ov.: frumentum, Fest.: faba, Paul. ex Fest.: gradus, Plaut. ...
cōn-suādeo , sī, sum, ēre, nachdrücklich raten, -anraten ... ... censeo, id consuadeo? Plaut. merc. 143: picus et cornix ab laeva, corvus parra ab dextera consuadent, geben günstige Wahrzeichen, Plaut. asin. 261: mit ...
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... dederant, Lucr.: tellus dedit ferarum ingentia corpora partu, Lucr.: terra fabas tantum duraque farra dabat, Ov.: cum segetes occat tibi mox frumenta daturas, Hor.: quercus singulos ...
... . – Plur., flava farra, Verg. georg. 1, 73: dura farra, Ov. fast. 6, 180: farra paucissima, Iuven. 14, 154: passura farra bis ignem (weil geröStet ... ... 26: farre litare, Pers. 2, 75: Plur., torrida cum mica farra, Ov. fast. 2 ...
... , messem, Plaut.: arva, Prop.: farra, Ov.: von der Weinlese, vindemiam, Plin.: uva metitur, Plin ... ... u. bl. barbam, Iuven.: capillos, Mart.: rosam pollice, Mart.: farra metebat aper, Ov. – 2) (wie ἀμάω) niedermähen ...
iacio , iēcī, iactum, ere (zu griech. ιημι = ... ... = äen, triticum, Varro LL.: semen, Verg. u. Ov.: farra, Ov. – B) bildl.: 1) im allg., werfen ...
frago , frēgī, frāctum, ere ( gotisch brikan, ahd. ... ... 23): frumenta aquariis molis, Pallad. 1, 42: tracto pars frangit adorea saxo farra, Val. Flacc. 2, 448: frangere fruges saxo, Verg. georg. 1 ...
1. laetus , a, um freudig, fröhlich, heiter, ... ... Cic.: frugiferae aut laetae arbores, Sen.: vite quid est laetius? Cic.: laetissima farra, Verg.: laetos oculis afflavit honores, Verg.: colles frondibus laeti, Curt. – ...
salsus , a, um, PAdi. (v. salo od. ... ... v. Meere, Verg.: mola salsa, Mart., u. poet., salsa farra, Ov., od. salsae fruges, Verg., s. mola. – ...
vescus , a, um ( verwandt mit vescor), I) aktiv ... ... dah. mager = wenig Nahrungsstoff enthaltend, salicum frondes, Verg.: farra, Ov. – übtr. = dürftig, an minutae istae adhortationes ...
oenanthē , ēs, f. (οἰνάνθη ... ... pimpinelloides, L.), Plin. 21, 167. – III) ein Vogel, sonst parra gen., wahrsch. der Kiebitz, Plin. 10, 87.