fīdēns , entis, Abl. gew. entī, PAdi. (v. fīdo), ... ... animi, Verg. u. Tac.: armorum, Lucan. – m. Abl., fidens et animo et viribus, Liv. – Compar., paulo fidentior intra limen sese ...
fīdenter , Adv. (fidens), mit Zuversicht, getrost, beherzt, dreist (Ggstz. timide), Cic. u.a. – Compar., fīdentius, Cic. ad Att. 6, 1, 21. Amm. 14, 9, 5 u.a. – Superl. ...
per-fīdēns , entis, sich sehr verlassend auf usw., arte pugnandi, Aur. Vict. de Caes. 17, 5 zw.
īn-stabilis , e, I) aktiv: A) = ... ... feststehend, ohne festen Stand, ubi pedes inst. ac vix vado fidens...perverti posset, Liv.: aures imas instabiles facit, läßt nicht feststehen, Ov ...
fīdo , fīsus sum, ere (vgl. griech. πείθω für φείτω πέποιθα, ich vertraue, gotisch bidjan, bitte), trauen, vertrauen ... ... . fidere, Itala (Palat.) Luc. 22, 32. – Partiz.-Adj. fīdēns s. bes.
subnīxus (subnīsus), a, um (sub u. nitor), I ... ... 4 u. Non. 405, 29). – γ) absol.: subnixus et fidens innocentiae animus, seine Zuversicht und der auf seine Unschuld trotzende Sinn, Liv ...
sublātus , a, um, PAdi. (v. tollo), I) ... ... , wollt ihr oben hinaus, Ter. Hec. 505 sq.: leo fidens magia et sublatior ardet, Ov. hal. 55.