... 1) im allg.: fuga praeceps (wilde), Liv.: fuga trepida (hastige), Liv.: ... ... Fl., Hirt. b. G.: equi fuga, Iustin.: fuga Antonii a Mutina, Vell.: fuga ... ... das Exil, fuga Metelli, Cic.: Themistoclis fuga reditusque, Cic.: patuit quibusdam volentibus ...
pūga , ae, f. (πυγή), der Hintere, der Steiß, rein lat. nates, Hor. sat. 1, 2, 133: Plur. pugae, Nov. com. 19.
2. fugo , āvī, ātum, āre (fuga), I) fliehen machen, in die Flucht schlagen, alqm, Caes. u.a.: verb. alqm fundere fugareque od. fugare fundereque, Sall. u. Liv., fundere atque fugare, Sall.: alqm ...
pȳga s. pūga.
fugēla (fugella), ae, f. (fugio) = fuga, die Flucht, maxima, Cato or. 12. fr. 1 (bei Prisc. 3, 8): magna, Apul. apol. 98.
dē-fuga , ae, m. (defugio), der Flüchtling, Cod. Theod. 12, 19, 3. Prud. perist. 1, 42.
fugium , iī, n. = fuga, Schol. Bern. Verg. georg. 3, 384.
comitor , ātus sum, āri (comes), I) jmds. ... ... ) von leb. Wesen: alqm, Caes.: alqm in exsilium, Suet: alqm fugā, Verg. – currum alcis triumpho, Suet.: iter alcis, Verg. – ...
dēpūgis , e (de u. puga = pyga), ohne - od. von mageren Hinterbacken, lendenlos, mit dünnen Lenden (griech. ἄπυγος, Ggstz. καλλίπυγος), Hor. sat. 1, 2, 93.
lascīvio , iī, ītum, īre (lascivus), mutwillig sein, schäkern ... ... 16. Anm. 13), quid lascivis, stolide, Enn. tr.: agnus lascivit fugā, hüpft fort, Ov.: plebs lascivit, Liv.: principio lascivire miles, Tac ...
imperātus , Dat. uī, Abl. ū, m. ( ... ... der Befehl, die Order, Dat., Ambros. de fuga saec. 2, 8: Abl., imperatu ducis, Amm. 18, 6, ...
oboedītio , ōnis, f. (oboedio), das Gehorchen, der Gehorsam, Vulg. Rom. 5, 19 u. 6, 16. Ambros. de fuga saeculi 2, 12 extr.
prae-celer , celeris, celere, überaus schnell, praeceleri fugā, Plin. 8, 86: praeceleri vi, Plin. 9, 153: viri praeceleres cursu, Stat. Theb. 6, 550 sq.
praesidium , iī, n. (praeses), der Vorsitz, das Vorsitzen; ... ... a) übh.: alci esse praesidio, Cic.: ferre alci praesidium, Cic.: in fuga sibi praesidium ponere, Caes.: alci proficisci praesidio, Nep. – b) als ...
re-prehendo , prehendī, prehēnsum, ere, und zsgz. reprēndo ... ... festhalten, fassen, I) eig.: servum (fugitivum), Plaut.: reprehensi ex fuga Persae, Curt.: alqm pallio, Plaut.: alqm manu, Liv.; vgl. ( ...
appetentia , ae, f. (appetens), das Begehren, Trachten ... ... nach etw., m. Genet., ciborum, Plin.: laudis et honestatis (Ggstz., fuga turpitudinis), Cic. de rep. 1, 2: gloriae, Aur. Vict. – ...
exsiccātio , ōnis, f. (exsicco), die Austrocknung, Ambros. de fuga saec. 6, 34.
epulātōrium , iī, n. (epulor), das Gastmahl, der Schmaus, Ambros. de fuga saec. 8, 45.
retrōgradis , e (retrogradior), rückwärts-, zurückgehend, retrogradi fugā, Apul. met. 4, 20.
īgnōminiōsus , a, um (ignominia), voll Schimpf u. Schande, schimpflich, dominatio, Cic.: fuga, Liv.: v. Menschen, beschimpft, bes. v. Zensor durch Schimpf gebrandmarkt, oft (im Sing. u. ...
Buchempfehlung
Die schöne Böhmin Bozena steht als Magd in den Diensten eines wohlhabenden Weinhändlers und kümmert sich um dessen Tochter Rosa. Eine kleine Verfehlung hat tragische Folgen, die Bozena erhobenen Hauptes trägt.
162 Seiten, 9.80 Euro