tībīcino , ātus, āre (tibicen), I) die Flöte blasen, αυλούμενοι, hoc est tibicinantes, Fulg. myth. 3, 9 (wo jetzt tibizantes): Depon. Nbf. ›tibizinor, συρίζω‹, Dosith. 61, 7 K. – II) ...
... 36, 143. – v. der Flöte, protinus inflexo Berecyntia tibia cornu flabit, Ov. fast. 4, 182. – II) tr. blasen, A) im allg.: 1) eig.: a) ... ... b. Afr. 52, 4. – b) aus dem Munde blasen, herausblasen, ore foras acrem ...
... – II) das Blasen = das Herausstoßen des Atems, A) eig.: 1) im allg.: flatu figuratur vitrum, durch Blasen, Plin. – dah. ... ... , Cic. poët. – b) das Blasen auf der Flöte, das Flötenspiel, Hor. de ...
... ) = πνεῦμα, I) das Blasen, Wehen des Windes, fl. sudum, Varro fr.: flamina ... ... – B) (wie πνεύματα αυλῶν) flamina tibiae, die auf der Flöte hervorgebrachten Hauche, die Flötentöne, Hor. carm. 3, 19 ...
tero , trīvī, trītum, ere (Stamm ter, tri, ... ... = ihn im Laufe einholen, Verg.: calamo labellum, die Lippe an der Flöte reiben = Flöte blasen, Verg.: bis frugibus area trita est, es ist zweimal Ernte gewesen, ...
tumor , ōris, m. (tumeo), das An - ... ... Cornif. rhet.: turpia cum faceret ora tumor, das Aufblasen der Backen beim Blasen auf der Flöte, Prop.: tumor loco permansit, Erhöhung, Hügel, Ov. – Plur ...