il-lūstro , āvī, ātum, āre (illustris), erleuchten, I) eig.: quā sol habitabiles illustrat oras, Hor.: vicino splendore proxima illustrat sol, Mela: cuius (candelabri) fulgore collucere atque illustrari Iovis optimi maximi templum oportet, Cic.: ergastulum angustis illustratum fenestris ...
illūstrātio , ōnis, f. (illustro), a) als rhet. t. t. = ενάργεια, die Anschaulichkeit, anschauliche Darstellung, Cic. bei Quint. 6, 2, 32 (aber wahrsch. von Quint. selbst statt perspicuitas, Cic. ...
illūstrātor , ōris, m. (illustro), der Erleuchter, Verherrlicher, rerum (v. Gott), Lact. 2, 9, 5: prosapiae suae, Corp. inscr. Lat. 6, 1706: huius vitae ill. Antonius, Hieron. epist. 22, 36: cordis mei ...
illūstrāmentum , ī, n. (illustro), das Verschönerungsmittel, Plur. bei Quint. 11, 3, 149.