iūgiter , Adv. (iugis), I) in einem fort, beständig, immerwährend, Apul. de mund. 30. Mamert. genethl. Maxim. 15, 3. Amm. 17, 13, 11. Veget mil. 4, 16. Hieron. epist. 46, 12. – ...
ex-sinuo , āvī, ātum, āre, ausbauschen, entfalten, ausbreiten ... ... II (de rosis) v. 29. p. 245, 1 Schenkl: seriem laterum iugiter, Prud. perist. 11, 222: velum in contos suos, Paul. Nol. ...
2. lego , lēgī, lēctum, ere (λέγω), ... ... elleboro, Gell.: im Passiv m. Nom. u. Infin., gryphes aurum iugiter leguntur effodere, man liest von den Gr., daß sie usw., Cassiod. ...
gula , ae, f. ( aus *gela, altind. gala- ... ... parens, ein Bauchdiener, Schlemmer, Hor.: u. so gulae ac ventri iugiter servientes, Säufer u. Fresser, Salv.: ventri ac gulae crapulosis libidinibus servientes ...
inter-mico , micuī, āre, zwischen etwas ... ... intermicet ignis? Stat.: caelum subtextum caligine cernebatur obscurā et... ad usque meridiem intermicabant iugiter stellae, Amm.: intermicantia astrorum lumina, Lact.: intermicantes gemmae, Salv. – ...