iugulo , āvī, ātum, āre (iugulum), abwürgen, hinwürgen, I) eig.: a) im engern Sinne = jmdm. die Kehle abschneiden, jmd. abschlachten, erdolchen, erstechen, suem, Cic.: arietes, Vulg.: cives optimos ...
costa , ae, f. (viell. zu altbulgar. kostĭ), ... ... Verg.: costā diffractā, Amm.: ita plagis costae callent, Plaut.: quem Manlius ab iugulo, ita ut per costas ferrum emineret, terrae affixit, Liv.: quod esurigo findebat ...
tepefacio , fēcī, factum, ere, Passiv tepefīo , factus ... ... sol tepefaciat solum, Cic.: frigida deserto tep. membra cubili, Catull.: in matris iugulo ferrum tep. acutum, poet. = eintauchen, Hor.: quod (medicamentum) ...
iugulātio , ōnis, f. (iugulo), das Hinwürgen, Erstechen, Ermorden, Auct. b. Hisp. 16, 5 u. 6.
iugulātor , ōris, m. (iugulo), der Mörder, Eccl.
iugulātōrium , iī (iugulo), das Schlacht - od. Opfermesser, Gloss. III, 204, 42.
2. do , dedī, datum, dare (altind. dádā-ti ... ... caput, führen, Cels.: u. so a (von) sinistro (iugulo) ad (bis zu) dextram alam rursusque sub ala sana ...
sui (Genet.), das griech. οὗ, seiner (seiner ... ... – β) bei suus als Verstärkung des Besitzbegriffes, suo sibi hunc gladio iugulo, Ter.: singula suo sibi iure eluito, Colum. – B) ad se, ...
suus , a, um, Pron. poss. (v. altlat. ... ... sibi, wie suam sibi rem salvam sistam, Plaut.: suo sibi hunc gladio iugulo, Ter.: factus (consul) est bis, primum ante tempus, iterum sibi suo ...
con-do , didī, ditum, ere, I) zusammentun = ... ... Verg.: ensem in ore alcis, Verg.: ferrum adverso sub pectore, Verg.: telum iugulo vel pectore meo, Ov.: u. (im Bilde) stimulos alci in ...
ad-igo , ēgī, āctum, ere (ad u. ago), ... ... emergat stipitem, Sen.: gladium in os, Flor.: pilum sub oculo, Plin.: ferrum iugulo, Suet.: dah. meton., vulnus, eine Wunde schlagen, alte, ...
dē-fīgo , fīxī, fīxum, ere, I) eig., ... ... cultrum in corde, Liv.: vertice nudo spicula, Ov.: male sustinenti arma gladium superne iugulo, Liv. – u. prägn. mit einer Waffe durchbohren, ...
ē-rumpo , rūpī, ruptum, ere, herausbrechen, I) ... ... contione, ex carcere, Curt.: ignes ex Aetnae vertice erumpunt, Cic.: erumpit sanguis iugulo, Lucan.: lacrimae aut erumpunt dolore aut laetitiā manant, Quint.: fletus erumpit, ...
cōn-sūmo , sūmpsī, sūmptum, ere, I) verwendend, verbrauchend ... ... Sil. 5, 642: consumit tela clipeo, Sil. 10, 129: viden ut iugulo consumpserit ensem, Stat. Theb. 10, 813. – v. Lebl., ...
dē-mitto , mīsī, missum, ere, herabschicken, -gehen (- ... ... Plaut.: ferrum in pectus, Tac.: ensem capulo tenus in armos, Ov.: ferrum iugulo, Ov. – prägn., M. Cato vulnera parum demissa laxans, weil ...
2. por-rigo , rēxī, rēctum, ere (por[= pro] ... ... . p. 1379): porrectis manibus (mit emporgestreckten H.) sustineri, Cic.: porrecto iugulo (mit vorgestrecktem Halse) historias audit, Hor.: porr. crus, Liv.: ...
gladius , iī, m.( zu glaber, also ›das glatte‹), ... ... alqm gladio per pectus, Liv. – im Bilde, suo sibi gladio hunc iugulo, mit seinen eigenen Waffen, d.i. widerlege ihn mit seinen eigenen Worten ...
circum-do , dedī, datum, are, umgeben, I) ... ... capiti diadema, Curt.: laevo brachio togae laciniam, Vell.: loricam umeris, Verg.: fasciam iugulo, Cels.: fasciam circa alvum, Cels.: cataplasma ventri, Cels.: ...