mastrūca (mastrūga), ae, f. ( nach Quint. 1, 5, 8 ein sardinisches Wort), der Schafpelz, die Wildschur, Cic. pro Scaur. 45. Prud. c. Symm. 2, 699. Arnob. 2, 23. – ...
mastrūga , s. mastrūca.
manstrūga , s. mastrūca.
mastrūcātus , a, um (mastruca), mit einem Schafpelze-, mit einer Wildschur bekleidet, Cic. de prov. cons. 15.