2. mōrātus , a, um (v. mores), I ... ... .: mulier male m., Plaut.: ita moratus (dessen Charakter so beschaffen ist), ut etc., Cic. ... ... b): istoc more morata, so geartet, Plaut.: condigne pater est eius moratus moribus, so geartet wie er, ...
1. morātus , a, um, s. 1. moror.
mīrābiliter , Adv. (mirabilis), wunderbar, erstaunlich, außerordentlich, ... ... Cic. de or. 1, 94. – β) bei Adjj.: m. moratus est, der Mann hat einen wunderlichen Charakter, Cic.: verbis erat ad ...
ita , Adv. (zum Pronominalstamme i, vgl. is; ... ... non ita multi, Cic.: haud ita magnā manu, Nep.: non ita multum moratus, Caes.: non ita valde, Cic.: non (haud) ita multo post, ...
... säumen, Verg.: u. so nec plura moratus, Verg. – Partiz. subst., morātī, ōrum, m., Leute ... ... (die du den wichtigen Geschäften des Staates widmest) rauben, Hor.: nec moratus est imperium, vollzog sogleich den Befehl, Petron. – ... ... reciperent (Pharsalum), Liv. 33, 13, 6: moratus sit nemo, quo minus, ubi visum fuerit, abeant ...
cōn-stituo , stituī, stitūtum, ere (con u. statuo), ... ... naturā constituti, Cic. Sest. 137: quotus quisque philosophorum invenitur, qui sit ita moratus, ita animo ac vitā constitutus, ut ratio postulat, dessen Denk- u. ...
quadrīduum (quatrīduum, quattrīduum), ī, n. (quattuor u. ... ... Curt.: pro C. Cornelio quadriduo egisse, Plin. ep.: in eisdem castris quadriduo moratus, Sall.: quadriduo, quo haec gesta sunt, vier Tage, nachdem dieses geschehen ...