1. mōrus , a, um (μῶρος), ... ... albern, more moro, Plaut. Men. 571 Schoell: subst., ein Narr, eine Närrin, mores mori et morosi, Plaut. – ...
2. mōror , ārī (v. μωρός), ein Narr sein, morari inter homines, im scherzh. Doppelsinne = ein Narr sein u. = (1. moror) verweilen, leben, Suet. Ner ...
maccus , ī, m. (v. μακκοάω), in den atellanischen Possenspielen der Narr, Hanswurst, Diom. 490, 20: dah. appelat. = Einfaltspinsel, Dummkopf, Apul. apol. 81.
balatro , ōnis, m., ein gemeiner Possenreißer, Hor ... ... 21, 1. – als scherzh. Spitzname, unnützer Schwätzer, Schreier, Hans Narr, Lucr. 3, 954. Varr. r. r. 2, 5, ...
stolidus , a, um (v. *stoleo, ein Tölpel ... ... Enn., Plaut. u.a.: vix sensi stolidus, ich Alberner, ich Narr, Ter.: gens stolida viribus, Ps. Quint. decl.: Lentulus perincertum stolidior ...
interemptus , ūs, m. (interimo), die Ermordung, causa interemptus exstitit, Lact. Plac. narr. fab. lib. 11 extr. (p. 271 M.).
ac-cēdo , cessī, cessum, ere (ad u. cedo), ... ... accessit pecuniae, Ter.: num tibi stultitia accessit aut superat superbia? bist du ein Narr geworden od. hast einen Sporn zu viel? Plaut.: alci animus accedit, ...
1. in-cido , cidī, ere (in u. cado), ... ... 7 (Pittac.), 10. p. 116, 6 Schenkl.: iram, Lact. Plac. narr. fab. 1, 10: amorem, ibid.14, 1. – 4) ...
... alberner Mensch im Benehmen, ein Narr, Catull. 83, 2. Iuven. 9, 8. – β) ... ... ae, f., der, die Blödsinnige von Natur, der Narr, die Närrin, wie sie röm. Große sich ...
īnsānio , īvī u. iī, ītum, īre (insanus), ... ... (ausgelassener) Freude hinzugeben, Hor.: insanire cum ratione, bei vollem Verstande ein Narr sein, Ter.: ebenso insanire certā ratione modoque, methodisch unsinnig handeln, ...
īn-sānus , a, um, ungesund; dah. I) ... ... , subst., der, die Tolle, Unsinnige, der Narr, a) v. Pers. usw.: homo flagitiis insanus, Cic.: ...