peccātor , ōris, m. (pecco), der Sünder, Eccl.
peccātrīx , trīcis, f. (Femin. zu peccator), die Sünderin, sündigend, sündhaft, Eccl.
peccātōrius , a, um (peccator), sündhaft, Tert. adv. Marc. 2, 24 u.a.
com-peccātor , ōris, m., der Mitsündiger, Eccl.
in-nocēns , entis, Abl. gew. ente, unschädlich, ... ... , rechtschaffen, uneigennützig (Ggstz. nocens u. bei Kirchenschr. Ggstz. peccator), homo innocens, Cic., innocentissimus, Cic.: praetor inn., Cic.: vilissimum scortum, ...