percussus , ūs, m. (percutio), das Schlagen, Stoßen, der Schlag, Stoß, percussu crebro, Ov.: percussu linguae, Sen.: percussu aquae, Vitr.: venarum inaequabili formicante percussu, Plin.: dentes ex percussu agitantes (wackelnd), Cass. Fel ...
cultellus , ī, m. (Demin. v. culter), das ... ... .: osseus, Plin.: cultello aperire, Apic.: cultello (mit einem elenden Messer) percussus, Vell. – / Nbf. cultellum, Prob. app. (IV) 197 ...
con-genuclo , āre (geniculo), in die Knie zusammensinken, congenuclat percussus, Cael. Antip. hist. 7. fr. 44: multi plagis adversis icti et congenuclati, Sisenn. hist. 3. fr. 33.
im-percussus , a, um (in u. percutio), nicht angestoßen, impercussos nocte movere pedes, geräuschlos, Ov. am. 3, 1, 52.
in-aequābilis , e, ungleichmäßig, ungleichförmig (Ggstz. aequabilis), ... ... partem vergit), Varro: solum, Liv. – b) der Beschaffenheit nach, venarum percussus, Plin.: motus inaequabiles et varii, Cic.: incertum est et inaequabile, quicquid ...
1. calx , cis, f., die Ferse, ... ... u. Ferse (des Hirsches) wechselweise in den Boden eingriffen, Plin.: equi calce percussus, Firm. math. 8, 13. p. 221, 13. – Sprichw., ...
dē-cēdo , cessī, cessum, ere, wegtreten = abgehen ... ... od. durch Abl. temp., pater mature decessit, Nep.: cultello percussus intra paucas horas decessit, Vell.: plures post proelium saucii decesserunt, quam cecĭderant ...
2. dē-cido , cidī, ere (de u. cado), ... ... tot niedersinken, hinsinken, sowohl gewaltsam durch fremde Hand usw., decidit percussus ab apro, Hygin.: si decidat hostis, Stat.: Phoebeo domitus Python cum decidit ...
terror , ōris, m. (terreo), der (das) ... ... . fr. bei Quint.: pallens terrore, Ov.: pavens terrore, Ov.: inani percussus terrore, Lucan. – ubi vanus terror abiit, Liv.: populationibus agri terror est ...
vulnus (arch. volnus), eris, n. (aus * ... ... ein wunder od. fauler Fleck, fortunae gravissimo vulnere percussus, Cic.: vulnera rei publicae imponere od. inurere, Cic.: quod autem ...
līgnum , ī, n. (2. lego), I) das ... ... facti, Paul. ex Fest.: ligni (Stück Holz) vel ferri obtusioris ictu percussus, Treb. Poll.: ligna vitea, Rebholz, Solin.: ligna virentia, Sen.: ...
fulmen , inis, n. (urspr. fulgmen v. fulgeo ... ... īciono. I, 1: fulmine percutere alqm, Cic. u. Hyg.: fulmine percussus, Cic.: fulmine absumi od. interimi (umkommen), Capit. u. ...
ex-palmo , (āvī), ātum, āre (ex u. ... ... . Eccl.; vgl. Rönsch, Collect. phil. S. 26: colaphis percussus, expalmatus manibus, Augustin. in psalm. 56, 13.
formīco , āre (formica), griech. μυρμηκίζω, I) v. der Haut = jucken, als wenn Ameisen darauf herumliefen, kribbeln, ... ... II) v. Pulse, geschwind-, aber dabei schwach schlagen, formicans percussus venarum, Plin. 7, 171.
... vom Blitz getroffene, Sen.): percussus colapho od. colaphis, Sen.: percussus cultello, Verr.: m ... ... percussit cor spes, Lucr.: suspicione sum percussus, Cic.: ingenti percussus amore, Verg. – quonam modo ille vos ... ... Stich ins Herz gegeben, Cic. – percussus vulnere fortunae, Cic.: percussus calamitate, Cic. – / ...
colaphus , ī, m. (κόλαφος ... ... , Sen.: colaphis caedi, Sen. u. Augustin.: colapho od. colaphis percussus, Sen. – Colaphus scherzh. Name eines Sklaven, etwa Schelle, ...
multīcius , a, um (multus u. ico) = πολυσπαθής, ... ... Fäden (pecten, σπάθη gen.) dicht geschlagen wurden (im Ggstz. zu male percussus textoris pectine, Iuven. 9, 30), tunica, Valer. bei Vopisc. ...