pictus , a, um, PAdi. (v. pingo), I) ausgemalt, zierlich, von der Rede u. vom Redner, genus orationis, künstlich gruppiert, Cic. or. 96: Lysiā nihil potest esse pictius, Cic. Brut. 293. – ...
modicē , Adv. (modicus), I) mäßig, 1) ... ... im mäßigen Schritt, Liv.: at modice (gestire) decet, Plaut.: m. pictus, nach verjüngtem Maßstabe, Vitr.: m. sitiens lagoena, poet. = ...
īnfacētē (īnficētē), Adv. (infacetus), unfein, ohne Witz, witzlos, plump, abgeschmackt, haud infac., Vell. 2, ... ... Fronto laud. fum. et pulv. p. 212, 12 N. – Superl., pictus inficetissime Gallus, Plin. 35, 25.
pictilis , e (pictus), gestickt, balteus, Apul. met. 10, 18.
trīpictus , a, um (ter u. pictus), dreimal geschrieben, Prud. apoth. 381.
pingo , pīnxī, pictum, ere (altind. piçati, schmückt, ziert, gestaltet, pécas, Form, Farbe, griech. ποικίλος, ... ... Cic.: Britanniam pingam coloribus tuis penicillo meo, Cic.: (Pompeius) omnibus a me pictus et politus artis coloribus, Cic.
crīmen , minis, n. (v. cerno = *crino, ... ... Ov.: concepta crimina, das verbrecherisch empfangene Kind, Ov.: tum paries nullo crimine pictus erat, war mit keiner Darstellung des Lasters bemalt, Prop.: impressā signat ...
mūsēus , a, um (μουσειο ... ... , pictura est de museo, Treb. Poll. XXX tyr. 25, 4: pictus de musio, Spart. Pesc. 6, 8.
aspectus (adspectus), ūs, m. (aspicio), I) act., ... ... , Caes.: quaeque aspectu sunt spurca et odore, Lucil. fr.: fallaci aspectu paries pictus putidus, Afran. fr.: herba aspectu roris marini, Gestalt, Plin.: asp ...
mīrāculum , ī, n. (miror), I) etwas Wunderbares ... ... 5. – Abl. mīrāculō adv. = θαυμαστῶς, wunderbar, m. pictus, Plin. 34, 83 Jan (Detl. bl. pictam). – II) ...