pīnus , ūs u. ī, f. (aus ... ... gallinarius no. I). – / Nach der Sage ist Pitys (= pinus) eine Geliebte des Pan; dah. pinus (Fichte) amata Arcadio deo, Prop ... ... 1, 18, 29. – II) die Pinie (Pinus Pinea, L.), die eßbare ...
abiēs , etis, f. I) die Tanne, teils Rottanne (Pinus abies, L.), teils Weißtanne, Silbertanne, Edeltanne (Pinus picea, L.), alta, Enn.: tenera, Varr. fr.: arbores abietis, ...
picea , ae, f. (pix), die Pechföhre, Kiefer (Pinus silvestris, L.), Plin. 16, 40 u. 49. Verg. georg. 2, 257 u. Aen. 6, 180. Ov. met. 3, 155.
pīneus , a, um (pinus), von Fichten (Föhren), Fichten-, I) adi.: silva, Verg. u. Sil.: materia, Edict. Diocl.: ardor, Feuer von Fichtenholz, Verg.: nucleus, Cels.: nux, Colum. u. Plin. – ...
im-mineo , ēre (zu Ϝ*men-, emporragen; vgl. ... ... herneigen, I) eig., v. Bäumen, populus antro imminet, Verg.: pinus villae imminens, Hor.: quercus ingens arbor praetorio imminebat, Liv.: nemus desuper imminet ...
pīnētum , ī, n. (pinus) der Fichtenwald, Ov. fast. 2, 275 u. 4, 273. Plin. 27, 66.
acucula (acicula), ae, f. (Demin. v. acus), ... ... , Cod. Theod. 3, 16, 1: u. an der Fichte, pinus viridis aciculae, Marc. Emp. 21; vgl. Plin. Val. 2, ...
pīnālis , e (pinus), von Fichten, Fichten-, resina, Isid. orig. 17, 7, 71.
pīniger , gera, gerum (pinus u. gero), Fichten tragend, Verg., Ov. u.a.
pīnifer , fera, ferum (pinus u. fero), Fichten tragend, Verg. u.a.
tibulus , ī, f., eine Art Fichte, Pinus Pinaster (Alt.), Plin. 16, 39.
flōridus , a, um (flos) = ἀνθηρός, mit Blüten ... ... eig.: a) in der Blüte stehend, blühend, ramuli, Catull.: pinus, Verg.: vitis, Hyg. – b) aus Blumen bestehend, corollae ...
nauticus , a, um (ναυτικό ... ... schiffsmännisch, Schiffs-, Schiffer-, clamor, Verg.: verbum, Cic.: instrumentum, Liv.: pinus, Schiff, Verg.: funis, Fest.: exuviae, den eroberten Schiffen abgenommene ...
pīnaster , strī, m. (pinus), die wilde Fichte, Plin. 14, 127 (wo als fem.) u. 16, 39.
prōgnātus , a, um (Partic. v. pro[g]nascor), ... ... I) v. Lebl., bes. v. Gewächsen, Peliaco quondam prognatae vertice pinus, Catull. 64, 1: arundines in palude prognatae, Plin. 9, 56: ...
flammifer , fera, ferum (flamma u. fero), Flammen ... ... flammend, brennend, I) eig. u. meton.: 1) eig.: pinus, Ov.: aspergo, Ov.: tauri, Val. Flacc. – 2) meton.: ...
re-murmuro , āre, entgegenmurmeln, -rauschen, I) intr.: nec fracta remurmurat unda, Verg. Aen. 10, 291: pinus nulli spoliata remurmurat aurae, Stat. silv. 5, 1, 153. – II ...
frondicomus , a, um (1. frons u. coma), belaubt, loca, Prud. cath. 3, 102: pinus, Corp. inscr. Lat. 8, 7759.
pīnastellus , ī, f. u. - um , ī, n. (pinus) = peucedanos, Ps. Apul. herb. 94.
Pelethronius , a, um, Name einer Gegend in Thessalien, wo ... ... Lapithae, Verg.: Erigdupus, der Zentaur E., Ov.: antra, Lucan.: pinus, Speer, Stat.: cithara, des Zentauren Chiron, Priap. – ...
Buchempfehlung
In der Nachfolge Jean Pauls schreibt Wilhelm Raabe 1862 seinen bildungskritisch moralisierenden Roman »Der Hungerpastor«. »Vom Hunger will ich in diesem schönen Buche handeln, von dem, was er bedeutet, was er will und was er vermag.«
340 Seiten, 14.80 Euro