plūrāliter , Adv. (pluralis), in der Mehrzahl, I) als jurist. t. t.: pl. nuncupare, Cod. Iust. 7, 4, 14. – II) als gramm. t. t. = im Plural (Ggstz. singulariter ...
īnfectrīx , tricis, f. (Femin. zu infector), die Färberin, attrib. = färbend, pluraliter infectores et haec infectricia (Färbemittel), Augustin. art. gramm. 6 Mai. ...
singulāriter , Adv. (singularis), I) einzeln, a) ... ... – b) als gramm. t.t., im Singular (Ggstz. pluraliter), dicere, Gell. u. Ambros.: pluralia efferre, Quint. – II) ...
singulāris , e (singuli), zum einzelnen gehörig, I) ... ... hāc ove, Varro LL.: nam cum dico ›vultus hominis‹ pro vultu, dico pluraliter, quod singulare est, Quint.: pleraque, quae ex multitudine cum transeunt in singulare ...