praecīnctūra , ae, f. (praecingo), die Umgürtung, Cic. fr. G. b. 2 = Macr. sat. 2, 3, 9. Vitr. 10, 15, 6.
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »praecinctura«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1826.