praecīsor , ōris, m. (praecido), I) der Vornabschneider, dentes, die Schneidezähne, Isid. orig. 11, 1, 52. – II) der Schismatiker, Augustin. in Ioann. epist. ad Parth. tract. 1, 8.
amputātor , ōris, m., der Beschneider, Gloss. II, 566, 26 ›amputator, praecisor ramusculorum‹.
praecīsio , ōnis, f. (praecido), I) das Abschneiden, A) eig.: genitalium, Apul. met. 1, 9. – B) ... ... III) das Schisma, Augustin. epist. 87, 8; vgl. praecisor no. II.