prae-cōgnōsco , (cōgnōvī), cōgnitum, ere, vorher erfahren, praecognito nostro adventu, Planc. in Cic. ep. 10, 15 extr.: mors eius evidentissimis ostentis praecognita est, Suet. Aug. 97, 1: Christus praecognitus ante mundi constitutionem, Vulg. 1. Petr ...
praecōgnitio , ōnis, f. (praecognosco), das Vorherkennen, Vorherwissen, Boëth. de consol. phil. 5, 4. Ambros. de fide 3, 10. § 64.
praecōgnitor , ōris, m. (praecognosco), der Vorherwisser, Ambros. de fide 2. prol. § 14.