praemeditātio , ōnis, f. (praemeditor), die Vorbedachtnahme, die vorläufige Rücksicht auf usw., futurorum malorum, Cic. Tusc. 3, 29: rerum futurarum, ibid. 3, 34: diuturna, ibid. 3, 31: futuri regni, Hieron. ...
Wörterbucheintrag Latein-Deutsch zu »praemeditatio«. Karl Ernst Georges: Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch. Hannover 1918 (Nachdruck Darmstadt 1998), Band 2, Sp. 1858.