prae-struo , strūxī, strūctum, ere, I) vorbauen, A) eig., einen Vorbau machen, Colum. 1, 5, 9. – B) bildl.: 1) etw. gleichs. als Schutz vor sich aufbauen, fraus fidem ...
praestrūctio , ōnis, f. (praestruo), die Vorbauung, Vorbereitung, illa pr., Augustin. epist. 147, 6: evangelii, Tert. adv. Marc. 4, 14.
praestrūctim , Adv. (praestruo), vorbauend, mit Vorbereitung, Tert. de pall. 3.
praestrūctūra , ae, f. (praestruo) = praestructio, Tert. adv. Marc. 4, 2.