pugilor (pugillor), ārī (pugil), mit der Faust kämpfen, Apul. de deo Socr. 21 (wo auch passiv unpers. brachia, quibus pugilatur). Treb. Poll. Gallien. 8, 3. Augustin. in psalm. 57, 7: übtr., ( ...
pugillor , s. pugilor.
pugilātus (pugillātus), ūs, m. (pugilor), das Kämpfen mit dem Cästus, der Faustkampf, corporum certationes cursu et pugillatu et luctatione curriculisque usque ad certam victoriam circo constitutae, Cic. de legg. 2, 38: ferientium pugilatus, Augustin. serm. 216 ...
pugilātio (pugillātio), ōnis, f. (pugilor), das Kämpfen mit dem Cästus, der Faustkampf, pugillationem exercere, Fulg. contin. Verg. p. 152 M. – Cic. de legg. 2, 38 jetzt pugillatu.
pugilātor , ōris, m. (pugilor) = pugil, Arnob. 1, 36.