sēdēs , is, f. (sedeo), der Sitz, I) eig. u. übtr.: A) eig., der Stuhl, die Bank, der Thron usw., ...
... , 3 (18), 9. – II) insbes.: 1) der Stuhl, worauf die Handwerksleute sitzen, der Arbeitsstuhl, Cic. Cat. ... ... foro sellam ponere, Cic. Verr. 4, 56. – 2) der Stuhl des Lehrers, der Lehrstuhl, Cic. ep. ...
cathedra , ae, f. (καθέδρα), I) der Stuhl, Sessel, bes. der mit Armlehnen u. einem Fußtritt versehene der röm. Damen, der Lehnsessel, Hor. u.a.: alci cathedram ...
sessōrium , iī, n. (sedeo), I) der Sessel, Stuhl, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 11, 83. – II) der Sitz = Wohnsitz, viperae, Petron. 77, 4.
tripeccia , ae, f., der dreibeinige Stuhl (in der Vulgärsprache; vgl. das franz. trépied), Sulp. Sev. dial. 2, 1, 4 Halm (Vulg. tripetia).
sessibulum , ī, n. (sedeo), der Sitz, Stuhl, Sessel, Plaut. Poen. 268. Apul. met. 1, 23. Iul. Val. 1, 33 (34). p. 44, 7 K.
sacerdōtālis , e (sacerdos), priesterlich, collegia, Lampr. Comm ... ... den Priestern üblicher, Macr. sat. 3, 5, 6: sedes, bischöflicher Stuhl, Amm. 15, 7, 9: cathedra, Kanzel, Hieron. de ...
seliquastrum , ī, n. (sedeo), der hohe Sitz, der Sessel, Stuhl, Varro LL. 5, 128. Hyg. astr. 2, 10.
cōgo , coēgi, coāctum, ere (zsgzg. aus coigo, ... ... sole coactum ad crassitudinem mellis, Plin. – dah. alvus coacta, harter Stuhl, Cels. – vestis coacta, gewalktes, Plin. 8, 192: ...
ebur , oris, n. (altinb. íbha-ḥ, Elefant, ... ... Elfenbein, Ov.: premere eb., auf dem mit Elfenbein besetzten kurulischen Stuhl sitzen, Ov.: ebore sustineri, auf Elfenbein (= auf einem elfenbeinernen Ruhebette) ...
premo , pressī, pressum, ere, drücken, I) ... ... equi, sitzen, reiten auf usw., Ov.: ebur (poet. = kurul. Stuhl), Ov.: axes (poet. = Wagen), Ov.: angustos saltus montium ...
tripūs , podis, Akk. Plur. podas (τρί ... ... , 509. Val. Flacc. 1, 544. – B) der dreibeinige Stuhl, quas (sellulas) tripodas nuncupatis, Sulp. Sev. dial. 2, 1 ...