... ob, hunc tu ignorantem an sedeat putas scire, an vivat, an videat, an otiosus sit, Sen. – bes. ... ... im Scherz gesprochen? Plaut.: an abiit iam a milite? Ter.: an etiam id dubium est? ... ... an illam orationem non legit? Cic.: quomodo...? an... anne... an...? Cic. Balb. 54 ...
3. ēm , Interj., von Spengel Ter. Andr. für ... ... hem eingeführt, allein = wie? (383. 420. 859): vor der Frage = sag an! (619): als Aufforderung, em! so höre! (682 ...
... was? quis clarior Themistocle? Cic.: cuius es? wem gehörst du an? Ter.: quis homo est? wer da? Ter.: quis tu ... ... wie komme ich dir vor, Ter. – II) in der indirekten Frage: A) subst. = wer, was, ...
... als einem Schlußsatz, utrum... abstulit? an... dedit? an ademit? an... commutavit? Cic. – utrum verstärkt durch ... ... , u. zwar ne an das nächste, durch die Frage betonte Wort angehängt (s. Brix ... ... b) ohne den Schlußsatz mit an: an hoc dicere audebis, utrum de te aratores, utrum ...
... 7: quisquis ad se rettulerit (richte doch jeder an sich selbst die Frage), quotiens ipse in suspicionem falsam incĭderit, Sen. ... ... manus ad ora, Petr. poët.: manus ad capulum, an der Seite an den D. legen, Tac. u. Petron ...
... utrum... an etc., Cic. u.a. (über dubito an s. anno. I, 2): dubito num idem tibi suadere quod ... ... esse cui cohaererem, ibid. 7, 17 in. – dubitari potest (als Frage) m. folg. quin u. Konj., ...
an-quīro , quīsīvī, quīsītum, ere (an u. quaero), nach ... ... fieri possit, anquiritur, Cic.: an factum sit, anquiritur, Apul.: nec diu anquirendum, quin Agrippina claritudine generis ... ... noch lange zu untersuchen, ob usw. = es leide (es sei) keine Frage, daß usw., Tac. ann. 12, 6. – B) intr ...
... ersten Gliede beigegeben, intererit multum, divusne loquatur an heros, Hor.: nescio, gratulerne tibi an timeam, Cic. – auch in Verbindung mit utrum, ... ... illudne non videatur aegre ferendum, an toleranda aegritudo, Cic.: utrumne divitiis homines an sint virtute beati, Hor. ...
... praeda administrantibus esset, die nur zugreifen dürften, um die Beute an sich zu reißen, Liv. – u. so in medium afferre ... ... dgl. zur Einsicht vorliegen, mater virginis est in medio (ist da, frage sie), ipsa virgo, res ipsa; hic Geta praeterea, Ter.: ...
... Ov.: in alqo ossa numerantur, lassen sich an jmd. zählen, Tac. dial.: originem libertatis inde n., Liv.: ... ... den Beklagten... nach den Sachen, Cic.: consule et numera (senatum), »frage um u. zähle od. zähle aus (die anwesenden Mitglieder ... ... Cic.: numerato solvere, Cic.: in numerato, an barem Gelde, Plin.: im Bilde, in ...
... clitellas, vehit hic autem alter senex, Plaut. – b) in der Frage, cur non de integro autem datum? Cic.: sed quid ego haec ... ... . dgl., Cic. u.a. – b) bei Einleitung einer Frage, die im Gegensatz zu etwas stattfindet, aber, ...
... I) interrog.: a) in der Frage, quomodo? Cic.: Maecenas qu. tecum? Hor. – b) ... ... s. Heräus Tac. hist. 3, 77, 22. Dräger Tac. ann. 14, 54), et quomodo hoc est consequens illi, sic illud huic ...
... . de inv. 1, 54. – 2) passiv, die Frage, a) als Redefigur, Cic. de or. 3, 203 ... ... b) als publiz. t. t., die Anfrage an das Volk in betreff eines vorzuschlagenden Gesetzes, der ...
... 34. Liv. 3, 67, 10 u.a. – in indir. Frage, mit folg. nisi, Cic. de lege agr. 2, 17. ... ... m. folg. nisi, Cic. de fin. 5, 63: ecquandone... an, Prop. 2, 8, 15.
... sociorom, Cic.: agitur, liberine vivamus an mortem obeamus, Cic. – übtr. u. prägn., es ... ... es gilt etw., es ist etw. in Frage = es steht auf dem Spiele, ist in Gefahr ... ... . auch age in der Anrede an mehrere), wie unser wohlan! auf! (oft ...
... , Liv.: ponere in dubio (in Zweifel stellen), utrum... an, Liv.: id ne pro certo ponerem (für gewiß annehmen), Piso ... ... . – u. absol. = eine oder die Frage stellen, ponere iubebam, de quo quis ...
... so bl. ut verteret, Tac. ann. 4. 10. – β) mit bl. Acc.: ... ... Acc. resp., formam vertitur oris antiquum in Buten, verwandelt sich an Gestalt in den alten B., Verg. – c) Schriftwerke usw ... ... (= vertebatur disceptatio in eo), utrum... an etc., darum drehte sich die Frage, ob... oder usw., Liv ...
... , Plaut.: alii alio in loco, die einen an dem, die andern an jenem Orte, Cic.: alius alii subsidium ferrent ... ... 5: si alia desint, wenn es ihm sonst an Stoff fehle, Liv. 1, 53, 11 ... ... clarus, auch sonst schon b., Tac. ann. 13, 3. Vgl. Dräger Synt. 2 ...
... si nudus huc se Antonius conferet, so schwach an Truppen, Planc. in Cic. ep.: m. Dat., ... ... .: nudum operum certamen, Ov.: nuda si ista ponas, stellt man die Frage so nackt hin, Cic.: hoc nudum relinquitur (es bleibt die bloße Frage übrig), possitne etc., Cic. – 3) ...
... nachaug. m. folg. an u. Konj. quaesitum est, an danda esset inquisitio, Plin ... ... .a.): quaesito (Abl. absol.), an Caesar venisset, Tac. ann. 2, 9. – ... ... . 5. § 524. – β) von der wissenschaftl. Frage, an jmd. eine Frage richten, eine Frage aufstellen ...
Buchempfehlung
Das kanonische Liederbuch der Chinesen entstand in seiner heutigen Textfassung in der Zeit zwischen dem 10. und dem 7. Jahrhundert v. Chr. Diese Ausgabe folgt der Übersetzung von Victor von Strauß.
298 Seiten, 15.80 Euro
Buchempfehlung
1799 schreibt Novalis seinen Heinrich von Ofterdingen und schafft mit der blauen Blume, nach der der Jüngling sich sehnt, das Symbol einer der wirkungsmächtigsten Epochen unseres Kulturkreises. Ricarda Huch wird dazu viel später bemerken: »Die blaue Blume ist aber das, was jeder sucht, ohne es selbst zu wissen, nenne man es nun Gott, Ewigkeit oder Liebe.« Diese und fünf weitere große Erzählungen der Frühromantik hat Michael Holzinger für diese Leseausgabe ausgewählt.
396 Seiten, 19.80 Euro