pilōsus , a, um (2. pilus), behaart, haarig (Ggstz. glaber), ovis venter, Varro: genae, Cic.: corium, noch mit vollen Haaren (Ggstz. perfectum, gar gemachtes), Corp. inscr. Lat. 8, 4508: ...
amictor , ārī, περιβάλλομαι, i ch tue mir (ein Gewand) um, Dosith. 61, 19 K.
saetōsus (sētōsus), a, um (saeta), borstig, behaart, aper, Verg.: pectus, Cels.: verbera (Peitsche), haarig, aus Fell, Prop.
villōsus , a, um (villus), voll Zotten, zottig, haarig, rauh, leo, Verg.: canis, Sen.: radix, Plin.: arbor villosior, Plin.: villosissimus animalium lepus, Plin.
queritor , ārī (Intens. v. queror), heftig klagen, Tac. ann. 16, 34. Arnob. 4, 11. Paul. Nol. carm. 10, 147.
cōciōnor , ārī ( cocio), mäkeln, Ps. Quint. decl. 12, 21 zw.
in-horrēsco , horruī, ere (Inchoat. v. inhorreo), I ... ... ... fieri primo papiliones parvos nudosque, mox frigorum impatientiā villis inhorrescere, rauh u. haarig werden, Plin.: gallinae inhorrescunt (sträuben die Federn auf) et se ...
... capillus; vgl. Prob. app. 199, 28), behaart, haarig (Ggstz. calvus ), I) eig.: adulescens ... ... 3, 58, 31 u.a. – II) übtr., haarig, dünnfaserig, radices, folia, Plin.
capillōsus , a, um (capillus), voll Haare, sehr haarig (Ggstz. raripilus), Cael. Aur. chron. 5, 4, 67. Prob. app. 199, 28.
cantio , ōnis, f. (cano), I) das Singen ... ... II) konkr.: a) das gesungene Lied, die Arie, der Gesang, Plaut. Stich. 707 u. ...