... , vīdī, vīsum, ēre, vor sich-, in der Ferne sehen, schon von fern sehen od. ... ... , Suet. – II) übtr.: 1) in der Ferne der Zeit sehen, vorhersehen, quod ego, priusquam ...
... fern, a) bei Verben der Bewegung = in die Ferne, fern, weiter fort, weiter, ... ... bei Verben der Ruhe, fern = in der Ferne, weit, ubi habitas? Gr. porro illic longe ...
... ( aus proculus, einer Ableitung von pro), I) in die Ferne, aus der Ferne u. in der Ferne, fern, weit, von weitem, weit weg, non procul, ... ... 34, 8. – b) v. der Zeit, durabisne procul? lange, Stat. Theb. 12 ...
... t. t. = in Schußweite, von fern, in der Ferne (Ggstz. comminus), em. pugnare, ... ... übtr.: 1) übh. von fern, in der Ferne (Ggstz. comminus), Lucr. 6, ...
... jeder hohe, hervorragende Ort, von dem herab man weit in die Ferne sehen (σκοπειν) ... ... . u.a.: scopulus Mavortis, d.i. der Areshügel neben der Burg von Athen, ... ... 70. – bei Dicht übh. der große Stein, der auf die Mauern herabgeschossen wird ...
... 2. proculus , a, um (procul), I) = μακρός, in die Länge gestreckt, lang, Dosith. 25, 30 K. – II) = τηλέγονος, in der Ferne geboren, Gloss. II, 160, 11: od. qui ...
... , 3. – II) tr. von fern od. in der Ferne vor sich sehen, vor sich erblicken, ... ... von fern erblicken, nur einen Blick aus der Ferne in etw. tun = nicht ordentlich betreten, ...
... Ferne hinsehen auf jmd. od etw., aus der Ferne hinschauen, herabschauen auf jmd. od. ... ... Verg. Aen. 10, 741. – 3) in die Ferne-, in die Zukunft sehen, Apul. de dogm. ...
... . 2, 197: longinqua contueri, in die Ferne sehen können (Ggstz. nisi prope admota non ... ... ., e od. ex longinquo, aus der Ferne, von weitem, Sen. u.a. – Plur., ... ... (das Naheliegende) incuriosi longinqua sectemur (Fernliegendem nachstreben, in die Ferne schweifen), Plin. ep. 8 ...
... Verg.: beluam, verschlingen (v. Meere), Curt.: coniugem, in weite Ferne führen, Ov.: alqm procul a terra (im Bilde), ... ... alqm a tribunali, Cic.: alqm de convivio in vincula, Cic: alqm hinc in cruciatum, Ter.: alqm ad quaestionem, ...
... pueros circum amicos, Cic.: nuntios in omnes partes, Caes.: litteras passim in alias urbes, Liv.: ex ... ... . Subjj., dolor, febris eum dimittit, läßt ihn frei, verläßt ihn, Cels. – b) sachl. Objj. ... ... 44: qui fortes animas laudibus in longum dimittitis aevum, auf die ferne Nachwelt bringt, Lucan. ...
... ) die Ruhe, der Friede der Seele im Grabe, excepit illum magna ... ... Gnade, Gunst, der Beistand der Götter, pacem ab Aesculapio petas, Plaut.: ... ... , 3. – 4) die wiederhergestellte Ruhe in der Kirche, Ruhe und ...
... res est, Cic.: bes. in der Verbindung arma virique, viri armaque u. dgl., Liv ... ... auch die, die man zur Verteidigung u. zum Angriff in der Hand behält (wie Schwert, Keule ... ... . fr.: in armis mori, mit den Waffen in der Hand, Sen.: arma deponere, Cic., arma ...
... quasi civitatis oculis remotus, Suet. – neutr. subst., in remoto, in der Ferne, Sen. nat. qu. 3, 26, 1. – II ... ... n. = reiecta, die ἀποπροηγμένα der Stoiker, Dinge, die zwar kein Übel, aber doch verwerflich ...
... eig.: cum iam extremi essent in prospectu, von fern (in der Ferne) sichtbar waren, Caes. b. G. 5, ... ... classe se longius a prospectu removit, entzog sich in weiter Ferne den Blicken, Auct. b. Afr. ...
... mil. 1, 20. – scherzh. = ein Helfer in der Not, Plaut. trin. 456. – adi., proelia ... ... zu Pferde, eine leichte Reiterei, die kurze Wurfspieße aus der Ferne schleuderte, Varro LL. 7, 57.
... iniquo animo audiebat, Curt.: litterae consulum ingenti laetitiā et in curia et in contione auditae, Liv.: ubi (Cicero) ... ... volumus, Cic.: u. absol., in der Formel audio, das läßt sich hören, ich ... ... 125. – in klassischer Prosa m. Dat. nur in der Formel dicto audientem esse, ...
... .: nec fefellit veniens Tusculanum ducem, der t. Feldherr sah ihn kommen, Liv.: nec barbaros ... ... Cic.: fallit me tempus, dies, ich irre mich in der Zeit usw., Cic.: quae res eum fefellit, darin ... ... falleret bis relata eadem res, in Irrtum führte, Liv.: non in sortitione fallere (voluit), Cic ...
... den Bruder), Ov.: propinquitates, Planc. in Cic. ep.: affirmat fore se memoremque piumque, Ov. ... ... . Cass. 11, 7: u. so Titel der Kaiser, Faustina bei Vulc. Gallic. Avid. Cass. 10, 1 u. in Inschriften, z.B. Corp. inscr. Lat. 9 ...
... . quare me, qui nullā lege abessem (abwesend [= in der Verbannung] sei), non restitui lege, sed revocari senatus auctoritate ... ... ) bei Sen. suas. 6, 22. – bes. in der Wunschformel absit = fern sei od. bleibe ...
Buchempfehlung
Inspiriert von den Kupferstichen von Jacques Callot schreibt E. T. A. Hoffmann die Geschichte des wenig talentierten Schauspielers Giglio der die seltsame Prinzessin Brambilla zu lieben glaubt.
110 Seiten, 4.40 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Michael Holzinger hat für diese preiswerte Leseausgabe elf der schönsten romantischen Erzählungen ausgewählt.
442 Seiten, 16.80 Euro