perialogos , ī, m. (περιάλογος), der sehr unvernünftige (Vater), Titel eines Buches des Orbilius, Suet. gr. 9 ed. Roth. zw. (Reiffersch. περιαλγής).
per-prōsper , era, erum, sehr glücklich, valetudo, Suet. Claud. 31 zw. (Roth u. Ihm haben bloß prospera v.).
prae-rutilus , a, um, sehr rot, sehr rötlich, Tert. carm. de iudic. 8. Ps. Cypr. carm. 6, 202.