ūnicē , Adv. (unicus), einzig, ausschließlich nur, außerordentlich ... ... , Gell. – b) bei Adii.: unice securus, völlig-, gänzlich unbesorgt, Hor.: häufig verb. mit unus, Plaut.: beim Superl., Aristotelis unice studiosissimus, Gell. 19, ...
1. amo , āvī, ātum, āre (Stamm AM, ... ... α) adj., geliebt, teuer, urbs, Lucan. 1, 508: unice amatus filius, Gell. 6 (7), 5, 3. – β) subst ...
scio , īvī u. iī, ītum, īre, wissen, ... ... scio, ironisch = natürlich, Ter.: quem (Catonem), ut scitis, unice dilexi, Cic. – statim fac, ut sciam, Cic.: nemo ex me ...
ūnicus , a, um (unus), der einzige, alleinige, ... ... unicum volens effice, Apul. met. 4, 31. – m. Genet., unice rerum fessarum, du einziger Retter von Trübsal, Sil. 10, 273. ...
sēcūrus , a, um (1. se u. cura), ... ... mali, Sen. – m. folg. indir. Fragesatz, quid Tiridaten terreat, unice securus, Hor.: post hoc securus cadat an recto stet fabula talo, Hor. ...
auxilior , ātus sum, ārī (auxilium), Hilfe leisten, zu ... ... 23, 53: m. Dat. quibusdam morbis, Plin. 13, 125: dysentericis unice, Plin. 25, 65: m. contra u. Akk., contra ...