Zōē , ēs, f. (ζωή), das Leben, einer der Äonen des Valentinianus, Tert. adv. Valent. 12.
anima , ae, f. (vgl. animus), eig. das ... ... , Lucr.: impellunt animae lintea Thraciae, die Nordwinde, Hor.: quantum ignes animaeque valent, v. Blasebalg Vulkans, Verg.: anima (luftartig wehende Lichtflamme) reviviscit ...
quo-ad , Adv., I) vom Raume u. vom Grade, ... ... , insofern wie, videte nunc, qu. fecerit iter, Cic.: qu. vires valent, Plaut.: qu. patiatur consuetudo, Varro: qu. possem, Cic.: qu. ...
variē , Adv. (varius), mannigfaltig, I) eig., ... ... , Epid. Quid ais? perpetuen valuisti? Thesp. Varie. Epid. Qui varie valent, caprigenum hominum non placet mihi neque pantherinum genus, in einem Wortspiel, mannigfach ...
... Rinder-, Ochsen-, corpus boar., Nov. Valent. I II. de suar. boar. II, 36. c. 1. ... ... subst., boārius, ī, m., der Ochsenhändler, Nov. Valent. III. de suar. boar. II, 36. c. 1. § ...
dē-lasso , ātum, āre, gänzlich ermüden, -abspannen, ... ... delassatum noctem totam stertere, Plaut. asin. 872: cetera de genere hoc loquacem delassare valent Fabium, Hor. sat. 1, 1, 4: übtr., delasset omnes ...
alveāre , is, n. (alveus), a) der Bienenkorb, - stock, Col. 9, 11, 1. Quint. 1, 12, 7. Solin ... ... Vgl. alvarium. – b) der Backtrog, Tert. adv. Valent. 31.
synesis , is, f. (σύνεσις), der Vorstand, einer der Äonen, Tert. adv. Valent. 8.
nymphōn , ōnis, m. (νυμφών), das Brautzimmer, Tert. adv. Valent. 32.
genimen , inis, n. (geno = gigno), das Gewächs, die Frucht, Eccl.: Plur., Tert. adv. Valent. 3.
nucētum , ī, n. (nux), der Nußwald, Stat. silv. 1, 6, 12. Tert. adv. Valent. 20.
2. supparo , āre (sub u. par), ein wenig gleich-, ähnlich machen, Tert. adv. Valent. 4.
aoratos , on (ἀόρατος), unsichtbar, aeon, Tert. adv. Valent. 35.
choïcus , a, um (χοϊκός), aus Erde, Tert. adv. Valent. 24.
ovanter , Adv. (ovo), frohlockend, Tert. adv. Valent. 28.
breviter , Adv. m. Compar. u. Superl. ( ... ... curvo brevius compellere gyro, Tibull. 4, 1, 94: quo (arcu) brevius valent, Tac. ann. 6, 35: parvo brevius quam totus, Plin. 2, ...
trīnitās , ātis, f. (trinus), I) die Dreizahl, Tert. adv. Valent. 17: ternitas vel trinitas, Prisc. de fig. num. § 29. p. 415, 28 K. – II) die Dreieinigkeit in Gott, ...
prōlātus , Abl. ū, m. (profero), I) das Hervorbringen, Tert. adv. Valent. 33. – II) der mündliche Vortrag, Donat. Ter. Andr. prol. 12.
proarchē , ēs, f. (προαρχή), der Uranfang, einer der Äonen der Valentinianer, Tert. adv. Valent. 7 u.a.
dicābula u. dicibula , ōrum, n. (2. dico), leeres Geschwätz, Märchen, Mart. Cap. 8. § 809. Tert. adv. Valent. 20.
Buchempfehlung
Karls gealterte Jugendfreundin Helene, die zwischenzeitlich steinreich verwitwet ist, schreibt ihm vom Tod des gemeinsamen Jugendfreundes Velten. Sie treffen sich und erinnern sich - auf auf Veltens Sterbebett sitzend - lange vergangener Tage.
150 Seiten, 6.80 Euro