2. pāpa , ae, m. (Naturlaut), der Papa = Vater; dah. der Bischof, Eccl.
Mileum , ī, n., auch Milevum , ī, n. ... ... in Numidien, in der Nähe von Cirta, am Flusse Ampsaga, zur christl. Zeit Bischofsitz, j. Mela, Augustin. adv. Don. 6, 20; ep. 34 ...
2. Sīdōnius , iī, m., vollst. C. Sollius Apollinaris ... ... Schriftsteller des 5. Jahrh. n. Chr. (um 430–488), seit etwa 472 Bischof von Klermont (Arverni), Gennad. de vir. ill. 92: antistes Sidonius, ...
paroecia , ae, f. (παροικία), woraus verdorben parochia, der Sprengel eines Bischofs usw., die Parochie, Eccl.
episcopus , ī, m. (επίσκοπ ... ... inscr. Lat. 5, 7914. – II) insbes., der Bischof, rein lat. Christianae legis antistes, Hadr. bei Vopisc. ...
presbyter , erī, m. (πρεσβύτ ... ... mil. 11. – II) ein Priester in der christlichen Kirche, zwischen dem Bischof u. den Diakonen, der Presbyter, Hadr. bei Vopisc. ...
patriarcha u. - ēs , ae, m. (πα ... ... .i. I) der Stammvater, Eccl. – II) einer der vornehmsten Bischöfe, Vopisc. Saturn. 8, 4. – / synk. Genet. Plur. ...
Bonifātius (nicht Bonifācius), ī, m. (bonum fatum), ... ... . Winfried, geb. 683 n. Chr. zu Kirton in Devonshire, Benediktiner, zuletzt Bischof von Mainz (745–755 n. Chr.); vgl. W. Teuffel ...
2. Macedonius , iī, m., ein Bischof zu Konstantinopel; dav. A) Macedoniānus , a, um, macedonianisch, des M., pars (Partei, Sekte), Hieron. de vir. ill. 89. – B) Macedoniāni , ōrum, m., ...
episcopium , iī, n., die Bischofswürde, Augustin. serm. 355, 6. Ps. Cypr. de aleat. 3 u.a. Eccl.
Chrīstiānus , a, um (Χριστια ... ... Christianae legis studiosus, Amm.: Christiani ritus presbyter u. Christianae legis antistes, Bischof, Amm.: ritus Christiam cultor, Amm.: Christiani populi vexationes, Sulp. Sev.: ...
mētropolīta , ae, m. (μητροπολίτης), der Metropolit, Bischof in der Hauptstadt, Ven. Fort. carm. 3, 6, 20.
episcopālis , e (episcopus), bischöflich, sedes, Amm. 27, 3, 12: cathedra, Hieron. epist. 2, 9: solium, Prud. perist. 13, 33.
episcopātus , ūs, m. (episcopus), die Bischofswürde, Tert. de bapt. 17 u.a. Eccl.
sacerdōtālis , e (sacerdos), priesterlich, collegia, Lampr. Comm ... ... bei den Priestern üblicher, Macr. sat. 3, 5, 6: sedes, bischöflicher Stuhl, Amm. 15, 7, 9: cathedra, Kanzel, Hieron. ...
cathedrāticum , ī, n. (cathedra), die Einsetzungsgebühren, die ein Bischof beim Amtsantritt entrichten mußte, Iustin. epit. nov. 115. § 431.
chōrepiscopus , ī, m. (χωρεπίσκοπος), Land - od. Dorfbischof, Cod. Iust. 1, 3, 42.
episcopāliter , Adv. (episcopalis), bischöflich, Augustin. conf. 5, 13.
1. mētropolītānus , a, um (1. metropolis), die Metropole (bischöfl. Hauptstadt) betreffend, nomen et dignitas, Cod. Iust. 11, 21, 1: urbs, die Hauptstadt, Heges. 4, 26, 3. – subst., mētropolītānus , ī ...
super-ōrdinātio , ōnis, f., die Wahl eines Bischofs an die Stelle eines anderen, die Nachwahl, Ambros. epist. 12. § 5.
Buchempfehlung
Der junge Vagabund Florin kann dem Grafen Schwarzenberg während einer Jagd das Leben retten und begleitet ihn als Gast auf sein Schloß. Dort lernt er Juliane, die Tochter des Grafen, kennen, die aber ist mit Eduard von Usingen verlobt. Ob das gut geht?
134 Seiten, 7.80 Euro