... artes, Ov.: si luditur alea pernox, luven.: aleae ludendae causā, ICt.): id quod in ... ... der Spielverlust, ICt.: exercere aleam, Tac.: aleae indulgere, Suet.: aleā se oblectare, Suet.: alqd in alea ... ... in alea, Plaut.: de alea condemnatus u. lege, quae de alea est, condemnatus, Cic.: ...
1. Alea , ae. f. (Ἀλέα), ... ... dem sie in Arkadien, bes. zu Alea, Mantinea u. Tegea, verehrt wurde (nach einigen von Aleus ... ... nach Hermann opusc. 7. p. 270 von ἀλέη, effugium), templumque Aleae nemorale Minervae, Stat. Theb. 4, ...
galea , ae, f. (vgl. griech. κυνέη, ... ... , 5 u.a.: loricae galeaeque aëneae, Cic. Verr. 4, 97: gal. venatoria, Jägerhelm ... ... II) übtr.: a) die Mütze, ›tiara‹ galea sacerdotis est, Schol. Iuven. 6, ...
tālea , ae, f., I) das Stäbchen, ... ... zu fangen, die Barre, taleae ferreis hamis infixis etc., Caes. b.G. 7, 73, ... ... Fugen der Mauern zusammenzuhalten, Vitr. 1, 5, 3. – c) talea ferrea, ein längliches Stückchen Eisen, ein ...
palea , ae, f. (altind. palāva-s, ... ... u.a. – Plur., palearum navis, ein Spreuschiff, eine Schiffsladung Spreu, Cic.: ubi paleis vestita sunt frumenta, Colum. – II) übtr.: A) palea aeris, Erzschaum, Plin. 34 ...
Malea , ae, Akk. ān, f. (Μαλέα, ... ... 2, 3. 8 (2. § 49 u. 50): Nbf. Maleae, ārum, f. (Μαλέαι), Serv. Sulpic. ...
palear , āris, n. (v. palea), I) die herabhängende Haut unter dem Halse des Stieres, die ... ... . = rumen, die Kehle, der Schlund, palearibus revocat herbas, käut wieder, Calp. ecl. 3, 17.
galear , āris, n. (galea), die Perücke, bes. der Schauspieler, C. Gracch. u. Varro bei Charis. 80, 9 u. 10. Suet. fr. p. 10, 16 R. Vgl. Diom. ...
Thalēa , ae, f., s. Thalīa.
āleātor , ōris, m. (alea), der Würfel - od. Glücksspieler, Spieler ... ... dig. 50, 16, 225; al. pauper, Quint. 2, 4, 22: aleatorum conventicula, Ambros. de Tob. 11, 38.
āleāris , e (alea), zum Würfelspiel gehörig, Würfel-, tabella, Cael, Aur. chron. 2, 1, 25.
paleāris , e (palea), zur Spreu gehörig, Spreu-, arista, Ven. Fort. de ... ... Augustin. de div. quaest. qu. 61, 1. – subst., paleāre, is, n. = ἀχυρών, ein Spreuhaufe, Gloss. ...
paleālis , e (palea), zur Spreu gehörig, Spreu-, uva, in Spreu aufbewahrt, Cael. Aur. de morb. acut. 2, 37, 209 u. 3, 21, 204.
āleārius , a, um (alea), zum Würfel- od. Glücks-) Spiel gehörig, Spiel-, lex, Plaut. mil. 164: amicitiae, Amm. 28, 4, 21.
platalea , ae, f., ein Wasservogel, wahrsch. der Pelikan, die Kropfgans, Cic. de nat. deor. 2, 124 (vgl. 2. platea).
galeāris , e (galear), zur Perücke gehörig, reticula, Claud. Quadrig. ann. 1. fr. 32 (b. Non. 222, 2).
paleātus , a, um (palea), mit Spreu versehen, -vermischt, Colum. u. Plin.
galeārius , iī, m. (galea), der Helmträger, ein Soldatendiener, Troßbube, Sing. Caper 103, 3 K.: Plur., Veget. mil. 1, 10 u. 3, 6. p. 77, 5 L. (wo Lang ...
paleārium , iī, n. (palea), der Spreuboden, Colum. 1, 6, 9.
āleātōrius , a, um (aleator), zum Würfel - od. ... ... ex Fest. 8, 1: voces, Sidon. ep. 2, 9: ritu aleatorio. Gell. 18, 13, 6. – dah. subst., āleātōrium, ī, n., der Ort, wo Hasard gespielt ...
Buchempfehlung
Nach dem Vorbild von Abraham von Franckenberg und Daniel Czepko schreibt Angelus Silesius seine berühmten Epigramme, die er unter dem Titel »Cherubinischer Wandersmann« zusammenfasst und 1657 veröffentlicht. Das Unsagbare, den mystischen Weg zu Gott, in Worte zu fassen, ist das Anliegen seiner antithetisch pointierten Alexandriner Dichtung. »Ich bin so groß als Gott, er ist als ich so klein. Er kann nicht über mich, ich unter ihm nicht sein.«
242 Seiten, 11.80 Euro