ē-icio , iēcī, iectum, ere (ex u. iacio), ... ... , Sen. ep. 115, 15: od. auch einen Zuschauer im Theater, cantorum ipsorum vocibus eiciebatur, Cic. Sest. 118. – dah. übtr., mit ...
cantor , ōris, m. (cano), I) der Tonkünstler ... ... dicat, Hor. de art. poët. 155: u. mit Anspielung darauf, cantorum convicium, der Schreier (des Klodius), Cic. Sest. 55, 118.
celebro , āvī, ātum, āre (celeber), 1) zahlreich ... ... m. Abl. (wodurch? womit?), frequentiā urbanā actiones, Liv.: contiones suas cantorum convicio, Cic.: funus omni apparatu atque honore, Curt.: epulas cantu, Liv.: ...
convīcium , iī, n. (= convocium, aus con u. ... ... Zank u. Streit, c. mulierum, Cic. fr.: cantorum, Cic.: aures convicio defessae, Cic.: ante aedes facere convicium, Ter. – ...