Citium , ī, n. (Κίτιον ... ... a, um, citiëisch, aus Citium, sal, Plin.: Plur. subst., Citiēī, ōrum, m., die Einw. von Citium, die Citieer, Cic. – C) Citi ...
exercitium , iī, n. (exerceo), I) die eifrige Beschäftigung mit etw., a) übh.: aliarum rerum vel studio vel exercitio eum teneri necessum est, Gell.: exercitio (Besch. mit dem Ackerbau) squalidus, Paneg. vet.: nostra ...
Zēno u. Zēnōn , ōnis, m. (Ζήνων), I) ein griech. Philosoph, aus Citium in Cyprus gebürtig, Stifter der stoischen Schule, der um 300 v. Chr. ...
Cittium , Cittiēnsis etc., s. Citium etc.
Citiēnsis u. Citiēus , s. Citium no. I.
2. Dionȳsius , iī, m. (Διονύ ... ... – II) als Gelehrte: A) D. Heracleotes, Schüler des Zeno aus Citium, anfangs Stoiker, später Epikureer, Cic. de fin. 5, 94; Tusc ...