cōnfertim , Adv. (confertus), zusammengedrängt, ... ... pugnare, Liv. 31, 43, 3: c. magis (zus. = confertius) pugnare, Liv. 21, 8, 9. – Compar., cum manipulis confertius invadere, Amm. 19, 6, 9: confertius resistere, Amm. 24, 7, 7.