dēsecātio , ōnis, f. (deseco), das Abschneiden, ossis, Ps ... ... . qu. med. 246: Plur., Cassiod. in psalm. 149, 7: desecationes capillorum, Cassiod. in psalm. 130 praef.
in-dēsecābilis , e (in u. deseco), unzerschneidbar, Hilar. de trin. 4, 8.
dē-seco , secuī, sectum, āre, abschneiden, abhauen, ... ... .: saxa metallis, aushauen, Stat. – / vulg. Perf.-Formen, desecavit, Cassiod. compl. in apocal. 21: desecarunt, Rufin. homil. Orig. in levit. 1, 1.
serrula , ae, f. (Demin. v. serra), die kleine Säge, adunca, ex omni parte dentata et tortuosa serrula, Cic.: serrulae manubriatae minores maioresque, Pallad.: id serrulā praecīdere, Cels.: aliquem nodum serrulā desecare, Colum.
herba , ae, f. jede halmartig emporsprossende Pflanze, Halm ... ... in eodem prato bos herbam quaerit, canis leporem, ciconia lacertam, Sen.: desecare herbas, Caes. – als Nahrung der Menschen im Naturzustande oder aus Not, ...
spīca , ae, f. u. spīcum , ī, n ... ... triticea (Plur.), Claud. Mam.: fundit frugem spici ordine structam, Cic.: spicas desecare, Liv. – 2) übtr.: a) der hellste Stern im Gestirne ...
hordeum (ordeum), ī, n., (st. *horsdeum, ... ... tumentes multo sacci hordeo, Phaedr.: hordeum serere, Varro LL.: hordeum demetere, Cato, desecare, Caes.: zur Strafe wegen Feigheit vor dem Feinde den Soldaten statt Weizen ...
auricula (im Vulgärlat. ōricula), ae, f. (Demin. ... ... abscīdere od. amputare auriculam alcis od. alci, Vulg.: nares vel auriculas desecare, Lact.: auriculas alci praecīdere, Petr.: auriculam mordicus auferre, Cic.: garrire in ...
strāmentum , ī, n. (sterno; vgl. Varro r.r ... ... succīdunt stramentum, Varro: haec (serrula ferrea) cum comprehendit fascem spicarum, desecat et stramenta stantia in segete relinquit, ut postea subsecentur, Varro. – II) ...