dīvortium , iī, n. (diverto od. divorto), ... ... Apul. de mund. 19: anima... nullum init cum sua unitate divortium, Macr. somn. Scip. 1, 6, 9. – II ... ... Octaviae, Suet.: div. suum cum uxore, Suet.: divortium facere, Komik., Cato fr. ...
anxietās , ātis, f. (anxius), I) die Ängstlichkeit ... ... Cic. Tusc. 4, 27), anx. animi, Ov.: perpetua, Iuven.: anx. divortii (vor dem Scheiden), Plin.: anx. comparandi, Quint. 8. prooem. ...
dīvertium , s. dīvortium.
ecce , Adv. (st. ence, v. en ... ... ecce me, da bin ich, da habt ihr mich, Tert.: ecce subitum divortium, Cic.: ecce tuae litterae, Cic.: ecce iam seges cana, Min. Fel ...
1. artus , a, um, Adi. m. Compar. ... ... latum), Mela: saltus artior, Liv.: mare artius, Mela: artissimum inter Europam Asiamque divortium, Tac.: coit deinde murus ex utraque parte in artiorem velut cuneum, Liv.: ...
autem , Coni. adversat. (αὖτε), dagegen, ... ... . – Bes. bei Interjektionen, heia autem inimicos! Plaut.: ecce autem subitum divortium! Cic. Vgl. Ruhnken Ter. eun. 2, 3, 6. – ...
dī-vido , vīsī, vīsum, ere (aus dis u. ... ... Curt.: Gallos ab Aquitanis Garumna dividit, Caes.: Amanus, qui Syriam a Cilicia aquarum divortio dividit, Cic.: arx ab urbe muro tantum ac fossā divisa, Liv.: fretum ...
affīnitās , ātis, f. (affinis), I) die Nachbarschaft ... ... affinitatem hanc inter nos volo, Ter. – Plur., affinitates conubiorum, Iustin.: divortia atque affinitatum discidia (Auflösungen), Cic.: propinquitatibus affinitatibusque coniuncti, Caes.: coniunctio ...
discidium , iī, n. (discindo), I) das Zerreißen ... ... Cic. u.a.: disc. civile (gewöhnliche), Tac.: Plur., divortia atque affinitatum discidia, Ehescheidungen u. Auflösungen der Verschwägerungen, Cic.: orbitates, ...
prohibitio , ōnis, f. (prohibeo), die Verhinderung, ... ... . 3, 37: alicuius actus, Ulp. dig. 48, 19, 8 pr.: divortii, Tert. adv. Marc. 4, 34: repudii, Tert. de monog. ...