inquinātio , ōnis, f. (inquino), die Befleckung, Vulg. sap. 14, 26. Augustin. de civ. dei 2, 4 u.a. Eccl.
coinquinātio , ōnis, f. (coinquino), die Besudelung, Befleckung, Vulg. 1. Esdr. 6, 21 u. 9, 11; Iudith 9, 2 u.a. Sulp. Sev. ep. 2. § 9 u. 19: Plur., ...
... inqu., Val. Max.: dextra inquinatior, Catull.: an ille foedior aut inquinatior in Cn. Pompeio accusando ... ... universo senatu vituperando fuit? Cic.: nihil illo homine inquinatius, Cic.: sermo inquinatissimus, sehr schmutzig, Cic.: ratio ... ... Cic.: vita inquinata u. inquinatissima, Val. Max.: cupiditas inquinatissima, Augustin. – vom Ausdruck ...
coinquinātus , a, um, PAdi. m. Compar. (coinquino), besudelt, befleckt, quid esse his potest coinquinatius? Arnob. 7, 16.
1. foedus , a, um (vgl. griech. πίθηκος ... ... Sall.: Capito avaritiā et libidine foedus ac maculosus, Tac.: an ille... foedior atque inquinatior in Cn. Pompeio accusando quam in universo senatu vituperando fuit? Cic.: foedissimus ...
īn-ficio , fēcī, fectum, ero (facio), mit etwas ... ... quo volunt, Cic.: diu in istis vitiis iacuimus; elui difficile est; non enim inquinati sumus (befleckt), sed infecti (angesteckt), Sen.: ut cupiditatibus principum ...
in-quino , āvī, ātum, āre (in u. Stamm ... ... . 46, 7: diu in istis vitiis iacuimus, elui difficile est; non enim inquinati sumus, sed infecti, sie kleben uns nicht bloß äußerlich an, sondern sie ...