investīgātor , ōris, m. (investigo), der Aufspürer, Erforscher, antiquitatis ... ... : malorum, der nach Unglück trachtet, Vulg. prov. 11, 27: quasi investigator (sc. sapientiae), Vulg. Sirach 14, 23.
investīgātio , ōnis, f. (investigo), das Aufspüren, Erforschen, naturae ... ... 13 u. 19: sapientiae eius, Vulg. Isai. 40, 28: mentis investigationes, Firm. math. 5, 1, 11.
investīgātrīx , trīcis, f. (Femin. zu investigator), die Erforscherin, erforschend, untersuchend, Mart. Cap. 5. § 442.
2. ācer , cris, cre (verwandt mit aceo, acies, ... ... acies (ingenii), Cic.: vir acri od. acerrimo ingenio, Cic. – investigator, Cic.: iudicium acrius et certius, Cic.: memoria (Gedächtnis), Cic. ...
cubīle , is, Abl. ī, n. (cubo), I) ... ... iam vestigia, sed ipsa cubilia videre possint, Cic.: an vero tu parum putas investigatas esse a nobis labes imperii tui stragesque provinciae? quas quidem nos non vestigiis ...
in-vestīgo , āvī, ātum, āre, jmdm. od. einer ... ... , 7, 6. – mit folg. Relativ- od. Fragesatz, diligentiā inimici investigatum est quod latebat, Cic. Lig. 1: is (Archimedes) propter nimiam cupiditatem ...
inquīsītio , ōnis, f. (inquiro), I) das Suchen ... ... Untersuchung, Erforschung, A) als philos. t. t.: veri inquisitio atque investigatio, Cic. de off. 1, 13. – B) als gerichtl. ...
excōgitātio , ōnis, f. (excogito), das Ausdenken, Aussinnen ... ... de or. 2, 120: prägn., illa vis quae tandem est, quae investigat occulta, quae inventio atque excogitatio dicitur, das Vermögen des Erfindens u. Ersinnens ...