... ) der Frauen, m. tumens, Sen.: mammae muliebres, Cels.: mammae durae, Cels.: mammam dare, Plaut.: mammam matris appetere, Cic. – β) der Männer, mamma et barba, Cic.: sagittā sub mamma traiectus, Iustin. – b ...
mammo , āre (mamma), die Brust reichen, säugen, vae praegnantibus et mammantibus! Augustin. in psalm. 39, 28 u. 95, 14.
Māmers , ertis, m., in der oskischen od. sabinischen ... ... vgl. Paul. ex Fest. 131, 12. – Dav. Māmertīnī , ōrum, m., ... ... . 2, 13. Liv. 28, 28, 6. – Dav. Māmertīnus , a, um, mamertinisch, civitas, Messana, Cic.: amphora, Mart.
Māmaea , ae, f., Mutter des Kaisers Alexander Severus, ... ... , 2. Lampr. Alex. Sev. 3, 1. – Dav. Māmaeānus , a, um, mamäanisch, der Mamäa, puellae, pueri, Lampr. Alex. Sev. 57, 7.
mamōna , s. mammōna.
mamilla (mammilla), ae, f. (Demin. von mamma, s. Paul. ex Fest. 25, 3), I) die ... ... , 163. Vulg. Isai. 60, 16; apoc. 1, 13: in mamilla cancrum habere, den Brustkrebs haben, Augustin ...
Māmurra , ae, m., ein röm. Ritter aus Formiä, ... ... 57; vgl. Plin. 36, 48: scherzh. urbs Mamurrarum, Formiä, Hor. sat . 1, 5, 37. – / Mămurra gemessen bei Catull. 29, 3.
mammula , ae, f. (Demin. v. mamma ... ... in der Sprache der lallenden Kinder, Mamachen, Corp. inscr. Lat. 6, 16450 u. = Großmama, Corp. inscr. Lat. 7, 1774 (wo mamulae).
mammōna (mamōna) od. mammōnās , ae, m., der Reichtum, das Vermögen, Eccl.
Mammaea , - ānus , s. Māmaea.
Māmilius , a, um, Name einer durch den Prätor ... ... .) u. den Volkstribunen C. Mamilius Limetanus (110 v. Chr.), die aus ihrer Mitte hervorgingen, ... ... . 2, 123. Sall. Iug. 40: dah. lex Mamilia, Sall. Iug. 65, 5. Cic. Brut. 127; ...
mammātus , a, um (mamma), mit Brüsten (Zitzen) versehen, übtr., tegulae mammatae u. subst. mammāta, ōrum, n., zitzenförmige Röhren, Spritzröhren, Brausen, *Vitr. 7, ...
Māmercus , ī, m. (v. Mamers, i.e. Mars), I) ein oskischer Vorname = Marcus, Fest. 130 (b), 1. – II) ein röm. Familienname, bes. des ämilischen Geschlechts.
mammōsus , a, um (mamma), I) starke Brüste habend, Lucr., Varro u.a. – II) übtr., strotzend, pira, Plin.: tus, traubenförmig, wenn eine Träne sich an die andere hängt, Plin.
armamaxa , ae, f. (ἁρμάμαξα), ein bedeckter persischer Reisewagen, bes. für Frauen u. Kinder, Curt. 3, 3 (8), 23. Suet. fr. 187. p. 335, 3 R. Tert ...
Māmurius , iī, m., Veturius, der Verfertiger der ancilia (s. ancīle), Ov. fast. 3, 389 sqq. Prop. 4, 2, 61 (wo L. Müller Mamurri schreibt).
būmammus , a, um (bu u. mamma, großbrüstig), großbeerig, uva, Varr. r.r. 2, 5, 4. Macr. sat. 2, 16 (3, 20), 7.
fīrmāmen , minis, n. (firmo) = firmamentum, die Stütze, Sen. Herc. fur. 1251: Plur., Ov. met. 10, 491.
mammālis , e (mamma), zu den Brüsten gehörig, Brust-, herba = chamaepitys, Ps. Apul. herb. 26.
mamphūla , ae, f., eine Art syrisches Brot, Lucil. 1251; vgl. Fest. 142, 1.
Buchempfehlung
Von einem Felsgipfel im Teutoburger Wald im Jahre 9 n.Chr. beobachten Barden die entscheidende Schlacht, in der Arminius der Cheruskerfürst das römische Heer vernichtet. Klopstock schrieb dieses - für ihn bezeichnende - vaterländische Weihespiel in den Jahren 1766 und 1767 in Kopenhagen, wo ihm der dänische König eine Pension gewährt hatte.
76 Seiten, 5.80 Euro