mulcātor , ōris, m. (mulco), I) m. corporis = qui corpora afficit vel cruciat, Placid. gloss. V, 32, 9. – II) der Streichler, Besänftiger, Isid. orig. 10, 178 u. Placid. gloss. V, ...
dē-mulco , ātus, āre (de u. mulco), durch prügeln, asperis verberibus demulcatus, Mart. Cap. 8. § 807. – Vgl. Gloss. ›demulcanti, defringenti, subigenti‹.
... mit Angabe des Werkzeuges, male mulcati clavis ac fustibus, Cic.: mulcati inter se ipsi virgis, ... ... zerstoßen, zerschinden, zerquetschen, nudo aut male mulcato corpore, Tac.: mulcato foede corpore, Sall. fr.: scriptores ... ... aerumnas, misere viventem‹. – / Archaist. mulcassitis für mulcaveritis, Plaut. mil. 163.
indipīscor , deptus sum, dipīscī (indu u. apiscor), ... ... 12: u. so ceteras (triremes), quas (quinqueremis Romana) indepta esset, mulcasset, Liv. 28, 30, 12: nec indipisci (einholen) iam volatilem ...
male , Adv. (malus, a, um), Compar. pēius , ... ... arg, tüchtig, derb, sehr, α) bei Verben: alqm m. mulcare, s. mulco: m. tussire, einen schlimmen Husten haben: animo ...
clāva , ae, f. (clavus), ein mit einem dicken obern ... ... clava salignea, Col. 6, 2, 4: u. der Menschen, male mulcati clavis ac fustibus repelluntur, Cic. Verr. 4, 94. – β) ...
1. multo (nicht mulcto), āvī, ātum, āre (multa), strafen, a) m. Abl. dessen, womit jmd. als Strafe belegt wird ... ... Cic. Verr. 2, 21. – / Plaut. Stich. 420 jetzt mulcaverim.
ut-cumque (- cunque ), Adv., I) wie nur immer ... ... essent, ea etc., Liv.: securitas esset utcumque tolerabilis, Quint.: corpore regio utcumque mulcato, Liv. – II) sobald nur, wenn nur, utcumque mecum ...
il-lībātus , a, um (in u. libo), ... ... ., si corpus illibatum (untadelig) fortuna praestiterit, quam si ex aliqua parte mulcatum (irgendwie mangelhaft), Sen. ep. 66, 23. – b) als ...