multito , āre (Frequ. v. multo, āre), gehörig bestrafen, alqm, *Cato b. Gell. 10, 23, 4 H. (dagegen Jordan Cato oratt. 68. fr. 1 multatur).
multipēs , pedis (multus u. pes), vielfüßig, ... ... 11, 249. – subst., multipēs, pedis, m., ein Vielfuß, omnis bipes, omnis multipes, Augustin. c. Faust. 21, 10: als bes. Insekt, ...
multifer , fera, ferum (multus u. fero), viel hervorbringend = fruchtbar, Plin. 16, 31 u. 19, 138.
multiplex , plicis, Abl. immer plicī ... ... trilix lorica): linum, Sil.: tunicae multiplici membranā, Plin.; vgl. cortex multiplex tunicis, ut tiliae; quibusdam ... ... Plato, qui varius et multiplex et copiosus fuit, Cic. – vir multiplex in virtutibus, navus, ...
multitūdo , inis, f. (multus), die Menge, ... ... Cic. u.a.: multitudines, einzelne Volkshaufen, Sall.: tantarum gentium multitudines, Hieron. epist. 60 ... ... Varro LL. (auch im Plur.). – casu multitudinis recto, Nigid. b. Gell. 13, ...
multīcius , a, um (multus u. ico) = πολυσπαθής, λεπτοσπαθής, ... ... 12. § 1: synthesis, Tert. de pall. 4. – subst., multīcia, ōrum, n., fein gewebte Gewänder, Iuven. 2, 66 ...
multipeda , ae, f. (multus u. pes), I) (= millepeda) der Vielfuß, ein Insekt, viell. Assel, Kellerwurm, Plin. 22, 122 u.a. – II) der Meßstab, der ein Vielfaches des ...
multimodē , Adv. (multu s u. modus), auf vielerlei Art, vielfach, mannigfach, Chalcid. Tim. 60. Boëth. in Aristot. praedic. 1. p. 116.
multiceps , cipitis (multus u. caput), vielköpfig, Augustin. regul. 502, 41 u. 42 (in Keil, Gramm. Lat. V).
multivira , ae, f. (multus u. vir), die viele Männer geheiratet hat (Ggstz. univira), Min. Fel. 24, 3.
multiplus , a, um (multus), vielfach, Boëth. in Aristot. top. 2, 3. p. 677 u. 720.
multicola , ae, m. (multus u. colo), viele (viele Götter) verehrend, Eccl.
multivius , a, um (multus u. via), vielwegig, Apul. met. 9, 11.
multītius , a, um, s. multīcius.
multiplico , āvī, ātum, āre (multiplex), I) vervielfältigen, vermehren, ... ... II) insbes., als arithm. t. t. = multiplizieren, Colum. 5, 2, 1 sqq.: annos quater ... ... tria, Auson. edyll. 11, 2. p. 129, 6 Schenkl: ter multiplicati quinquaginta fiunt centum quinquaginta, ...
multiiugus , a, um u. multiiugis , e (multus u. ... ... quadrigae semper (dicendae), etsi multiiugae non sunt, Gell. 19, 8, 11. – II) übtr., mannigfach, vielfach, vielfältig, litterae tuae, quas quidem multiiuges (einen ganzen Pack) accepi uno tempore a Vestorii liberto, Cic ...
multimodīs , Adv. (entstanden aus multis modis, das Enn. fr. scen. 22 ... ... Cic. or. 153). Nep. Them. 10, 4 Fl. (Halm multis modis). Fronto ad M. Caes. 3, 8. p. 46, ...
multifidus , a, um (multus u. findo), I) in viele Teile gespalten, vielspaltig, faces, Ov.: pedes, Plin.: dens (Kamm). Mart. – übtr., orbes crinis, vielfach geteilt, Claud.: Hister, vielarmig, Lucan.: ...
multicolor , ōris (multus u. color), vielfarbig, bunt, hexecontalithos multicolor, Plin. 37, 168: mithrax multicolor, Plin. 37, 173; pavo multicolor et discolor et versicolor, Tert. ... ... multicolores notulae, Mart. Cap. 1. § 66. – subst., multicolor, ōris, f., ein ...
multimodus , a, um (multus u. modus) mannigfach, vielerlei, tela, Amm. 24, 2, 13: vita, Augustin. conf. 10, 17 in.: allapsus, Augustin. conf. 10, 34: varietas, Augustin. de civ. dei 22, 22 ...
Buchempfehlung
»Es giebet viel Leute/ welche die deutsche poesie so hoch erheben/ als ob sie nach allen stücken vollkommen wäre; Hingegen hat es auch andere/ welche sie gantz erniedrigen/ und nichts geschmacktes daran finden/ als die reimen. Beyde sind von ihren vorurtheilen sehr eingenommen. Denn wie sich die ersten um nichts bekümmern/ als was auff ihrem eignen miste gewachsen: Also verachten die andern alles/ was nicht seinen ursprung aus Franckreich hat. Summa: es gehet ihnen/ wie den kleidernarren/ deren etliche alles alte/die andern alles neue für zierlich halten; ungeachtet sie selbst nicht wissen/ was in einem oder dem andern gutes stecket.« B.N.
162 Seiten, 8.80 Euro
Buchempfehlung
Romantik! Das ist auch – aber eben nicht nur – eine Epoche. Wenn wir heute etwas romantisch finden oder nennen, schwingt darin die Sehnsucht und die Leidenschaft der jungen Autoren, die seit dem Ausklang des 18. Jahrhundert ihre Gefühlswelt gegen die von der Aufklärung geforderte Vernunft verteidigt haben. So sind vor 200 Jahren wundervolle Erzählungen entstanden. Sie handeln von der Suche nach einer verlorengegangenen Welt des Wunderbaren, sind melancholisch oder mythisch oder märchenhaft, jedenfalls aber romantisch - damals wie heute. Michael Holzinger hat für diese preiswerte Leseausgabe elf der schönsten romantischen Erzählungen ausgewählt.
442 Seiten, 16.80 Euro