subicio , iēcī, iectum, ere (sub u. iacio), ... ... . 4, 1. ext. 7: cuius mentio mihi subicit quod adversus D. Brutum in Hispania graviter dictum est ... ... sich auf die Pferde schwingen, Verg. – refl., alnus se subicit, schießt empor, Verg.: ...
ob-sum , fuī, esse, entgegen-, hinderlich sein, schaden ... ... Plaut.: non modo igitur nihil prodest, sed obest etiam Clodii mors Miloni, Cic.: subicimus id, quod aut nobis adiumento futurum est, aut offuturum illis e contrario, ...
subiex , icis, m. (subicio), die Unterlage, Enn. fr. scen. 10 Vahlen.
2. sub-sero (seruī), sertum, ere, darunterstecken, -tun, Apul. met. 7, 28: luna non numquam ferienti se subicit lanci, Amm. 20, 3, 8. – übtr., per arcanos susurros ...
subiecto , āre (Intens. v. subicio), I) darunterwerfen, -legen, -fügen, manus, Ov. met. 4, 359: stimulos alci, Hor. sat. 2, 7, 94. – II) von unten in die Höhe werfen, ...
subiacio , s. subicio a.E. /.
subiectio , ōnis, f. (subicio), I) das Legen unter etwas, das Hinlegen, Hinstellen, a) abstr.: rerum, quasi gerantur, sub aspectum paene subiectio, die Voraugenstellung, Veranschaulichung, als Redefigur (griech. ὑποτύπωσις), Cic. de ...
1. subiectus , a, um, PAdi. (v. subicio), I) unter-, an-, bei etw. liegend, angrenzend, hic alter (circulus terrae) subiectus aquiloni, Cic.: subiecti Orientis orae Serae, Hor. – campus viae subiectus, ...
subiector , ōris, m. (subicio), der Unterschieber, testamentorum, Cic. Cat. 2, 7.
2. subiectus , Abl. ū, m. (subicio), das Unterlegen, Daranlegen, Plin. 26, 154.
subiectum , ī, n. (subicio), das Subjekt, Mart. Cap. 4. § 361.
miserābilis , e (miseror), I) beklagenswert, kläglich, jämmerlich, ... ... casus narratio, Val. Max.: cetera quae eo miserabilia magis (= eo miserabiliora) querentibus subicit, Liv.: miserabilior causa mortis, Liv. – mit 2. Supin., miserabile ...
īnsubiectus , a, um (in u. subicio) = ἀνυπότακτος, nicht unterworfen, absol., v. Christus (Ggstz. subiectus), Hieron. epist. 55, 5: m. Dat., afflatu nostri oris, Prud. ham. 699 Dressel: oculis, Avien. ...
subiectibllis , e (subicio), unterwürfig, Vulg. Baruch 1, 18.
vōx , vōcis, f. (altind. vak, Stimme, Sprache ... ... Epicurum non intellegere, quid sonet haec v., id est, quae res huic voci subiciatur, Cic.: haec te vox non perculit? Cic.: nulla tamen vox est ab ...
sino , sīvī, situm, ere, eig. niederlassen, niederlegen ... ... Cic.: vinum ad se omnino importari non sinunt, Caes.: huic ordini ignem novum subici non sivistis, Cic. – im Passiv m. Nom. u. ...
ratio , ōnis, f. (reor, ratus), das Abrechnen, Berechnen ... ... rationis affers, quamobrem etc., Cic.: tertiam rationem affertis, quod etc., Cic.: rationem subicit, Cic.: ad hanc sententiam cum reliquis causis haec quoque ratio eos deduxit, ...
1. alius , a, ud, Genet. alīus, gew. ... ... zuw. fehlt das erste alii, zB. virgis caedi (alii), alii securi subici, Liv. (u. so öfter bei Plin., s. Sillig zu 37, ...
ariēs , etis, m. (vgl. εριφος, das Böckchen), ... ... . 4, 43; georg. 3, 387: u. so ex quo aries subicitur ille in vestris actionibus, der Büßungs-(Vergütungs-) Widder, Cic. top. ...
mollis , e (aus * molduis, zu altindisch m ... ... Tac.: mollia iussa, imperia, Verg. u. Hor.: mollia dicta, Verg.: subicit haud mollia dictu, Sil. – b) empfindsam, sanft einschmeichelnd, sanft, ...
Buchempfehlung
Als leichte Unterhaltung verhohlene Gesellschaftskritik
78 Seiten, 6.80 Euro