trinōdis , e (tres u. nodus), I) drei Knoten habend, dreiknotig, Ov. her. 4, 115; fast. 1, 575. – II) übtr., dreisilbig, dactylus, Auson. epist. 21, 38. p. 183 Schenkl.
trinōmius , a, um (tres u. nomen), dreinamig, Isid. orig. 7, 6, 33; 7, 9, 6.
trinoctium , iī, n. (tres u. nox), eine Zeit von drei Nächten, drei Nächte, tr. continuum, Fab. Pict.: ludis trinoctio factis, Val. Max.: per triduum et trinoctium flumen transisse Germanos, Amm.
trinōminis , e (tres u. nomen), dreinamig, Hierosolyma (als Jebus, Salem, Jerusalem), Hieron. epist. 108, 9.
Trinobantēs , um, m., eine Völkerschaft im östl. Britannien, Caes. b.G. 5, 20 sq. Tac. ann. 14, 31. Oros. 6, 9, 8.
trinoctiālis , e (trinoctium), von drei Nächten, Mart. 12, 77, 5.
2. pīnso u. pīso , ātus, āre, zerstampfen, zerstoßen, ut (far) in pistrino pinsetur (pisetur), Varro r. r. 1, 63, 2 (codd. u. Non. 163, 17; Keil pisatur v. piso, ...
Phyllos , ī, f. (Φύλλος), Stadt in der thessal. Landschaft Thessaliotis, nördlich von Metropolis, beim h. Petrino, pecorosa, Stat. Theb. 4, 45. – Dav. Phyllēius , ...
Camulodūnum , ī, n., Stadt bei den Trinobanten in Britannien, erste Kolonie der Römer unter dem Kaiser Klaudius, der Veteranen hier ansiedelte, j. Colchester, Tac. ann. 12, 32 u. 14, 31: auch Camalodunum geschr., Plin. 2 ...
Mandubrācius , iī, m., Fürst der Trinobanten in Britannien, Caes. b. G. 5, 20, 1 u. 4; 5, 22, 5.
circum-stringo , strictum, ere, I) umbinden, umhängen, Tert. de pall. 1. – II) umbinden, umschließen, Tert. de ... ... . 5 u. de cor. mil. 8. Arnob. iun. de deo trino 2, 11.
alluctāmentum (adluctāmentum), ī, n. (alluctor), Mittel zum Ankämpfen, alluctamenta verborum, Arnob. iun. confl. de deo trino et uno 1, 7.
intemporālitās , ātis, f. (intemporalis), die Unzeitigkeit, somni, Cael. Aur. de morb. acut. 1, 9, 64: tonsurae, ibid. 1, 15, 120: non amittere intemporalitatem suam, Arnob. iun. de trino deo 2, 21.
... Wagner Ter. heaut. 530), in pistrino molere, Ter.: far in pistrino pinsare ac torrere, Varro: in pistrino pinsere farinam, Varro fr.: alqm ... ... tibi mecum in eodem est pistrino vivendum, mußt mit mir in demselben Joche ziehen, Cic. de ...
1. molo , uī, itum, ere (mola), mahlen, ... ... 21: duae erunt molentes in mola, Vulg. Matth. 24, 41: molendumst in pistrino, Ter. Phorm. 249: atque ibi favillae plena, fumi ac pollinis coquendo ...
asinus , ī, m., der Esel, I) ... ... tripedem natum, Liv.: longum est mulorum utilitates persequi et asinorum, Cic.: et non pistrino traditur atque asino, dem Esel (um ihn zu treiben), Catull. – ...
farīna , ae, f. (far), das Mehl, ... ... 8, 16, 5. – bildl., materna tibi farina est ex crudissimo Ariciae pistrino, deine Mutter war Mehl aus usw., Cass. Parm. bei Suet ...
con-grex , gregis, I) zur Herde vereinigt, Diomedeae ... ... Ven. 43: lectorum iuvenum densitas, Auson. perioch. Odyss. 21: congrege ter trino, Auson. edyll. 11, 53: congrege nexu, Prud. c. Symm. ...
triduum , ī, n. (tres. u. dies), ein ... ... , Cic.: a tyranno petit tridui commeatum (Urlaub), Hyg.: per triduum et trinoctium flumen transisse Germanos, Amm.: ante hoc triduum, Fronto: post triduum vel quadriduum ...
enthēca , ae, f. (ενθήκη), I) ein Behältnis zum Aufheben des Geldes, die Schatulle und, ... ... . dos, das Inventar, spät. ICt.: ebenso enth. pistrinorum, spät. ICt.
Buchempfehlung
Therese gibt sich nach dem frühen Verfall ihrer Familie beliebigen Liebschaften hin, bekommt ungewollt einen Sohn, den sie in Pflege gibt. Als der später als junger Mann Geld von ihr fordert, kommt es zur Trgödie in diesem Beziehungsroman aus der versunkenen Welt des Fin de siècle.
226 Seiten, 8.80 Euro
Buchempfehlung
Biedermeier - das klingt in heutigen Ohren nach langweiligem Spießertum, nach geschmacklosen rosa Teetässchen in Wohnzimmern, die aussehen wie Puppenstuben und in denen es irgendwie nach »Omma« riecht. Zu Recht. Aber nicht nur. Biedermeier ist auch die Zeit einer zarten Literatur der Flucht ins Idyll, des Rückzuges ins private Glück und der Tugenden. Die Menschen im Europa nach Napoleon hatten die Nase voll von großen neuen Ideen, das aufstrebende Bürgertum forderte und entwickelte eine eigene Kunst und Kultur für sich, die unabhängig von feudaler Großmannssucht bestehen sollte. Dass das gelungen ist, zeigt Michael Holzingers Auswahl von neun Meistererzählungen aus der sogenannten Biedermeierzeit.
434 Seiten, 19.80 Euro